Μεγαλοσχημία μοναχής στην Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Θεολόγου Βερίνου (φωτό)

Οκτ. 05 Report Us, Δημοφιλή, Κορυφή

Το απόγευμα της Κυριακής 4 Οκτωβρίου 2020, πραγματοποιήθηκε στην Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου Βερίνου, της Ιεράς Μητροπόλεως Καλαβρύτων και Αιγιαλείας η Ακολουθία του Μεγάλου και Αγγελικού σχήματος στην μικρόσχημη μοναχή Ευσεβία (κατά κόσμον Μαρία Μαμασούλα).

Την Ακολουθία τέλεσε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Ιερώνυμος. Συμπροσευχόμενος παρέστη ο Μητροπολίτης πρώην Καλαβρύτων κ. Αμβρόσιος.

Πολλοί κληρικοί και λαϊκοί, συγγενείς και φίλοι της Ιεράς Μονής και της μοναχής Ευσεβίας έσπευσαν να συμμετάσχουν στην χαρά της Αδελφότητος.
Στην σύντομη προσλαλιά του ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στη σημαντικότητα της ημέρας, τόσο για την μοναχή Ευσεβία όσο και για τον ίδιο μιας και με τους όρους αγάπης και πίστης που ακούστηκαν προς στον Τριαδικό Θεό και ο ίδιος θυμήθηκε την δική του πιο σημαντική στιγμή της ζωής του που βρέθηκε στην θέση αυτή, του ακούσματος αυτών των τόσο φοβερών όρκων. Μεταξύ άλλων ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε υπομονή και δύναμη απέναντι στους πειρασμούς που πλέον τώρα θα είναι πιο πολλοί και  μεγάλοι.
Λίγα λόγια για την μοναχή Ευσεβία (κατά κόσμον Μαρία Μαμασούλα).
Να συμπληρώσουμε στο παραπάνω βιογραφικό πως σήμερα είναι μεγαλόσχημη μοναχή στην Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου Βερίνου.

Είναι αυτές οι στιγμές που ενώ θέλεις να γράψεις ένα σορό αράδες με τις σκέψεις και τις αναμνήσεις να σε κατακλύζουν πρέπει να καταγράψεις και να αποδόσεις το θέμα όσο πιο λιτά γίνεται……

Πιστεύω πως μιας και αυτό έγινε, τώρα πλέον σειρά έχει η κατάθεση των συναισθημάτων μας….

 

Δεν θα ξεχάσω ποτέ την πρώτη μέρα της ζωής μου στο κατηχητικό, όταν συνάντησα την κατά κόσμον Μαρία Μαμασούλα. Στο παρεκκλήσι της Ζωοδόχου Πηγής, τον Άγιο Νικόλαο, κατεβαίνοντας τα σκαλιά, μια νεαρή τότε γυναίκα με ένα απίστευτο και πηγαίο χαμόγελο και μια μεγάλη αγκαλιά μας υποδέχθηκε ένα ένα όλα τα παιδιά που τελικά κάναμε μια ομάδα. Όλα με την ζωηράδα μας, τις παραξενιές μας σαν παιδιά και όμως ποτέ μα ποτέ δεν ακούσαμε κάτι άσχημο από αυτή. Πάντα είχε τον τρόπο της να φέρνει τις συμπεριφορές μας στο σωστό σημείο.

 

Και περνούσαν τα χρόνια και κάποιες από εκεί και όχι μόνο, την είχαμε και ως καθηγήτρια αργότερα. Υπομονή, τάξη και σεβασμός είναι οι λέξεις που μου έρχονται πάντα στο μυαλό μου, όταν την θυμάμαι στον διάδρομο και στις αίθουσες του 4ου Λυκείου Αγρινίου. Αυτά σου έβγαζε πάντα από μέσα σου και δεν χρειαζόταν να σε παρατηρήσει έντονα σε κάτι . . .  και μόνο όταν σε έπαιρνε να σου μιλήσει, εσύ απλά ντρεπόσουν. Ντρεπόσουν από την ευγένειά της, από την στοχευμένη πάντα προσέγγιση του θέματος χωρίς άσχημα επακόλουθα. Δεν σου άφηνε περιθώριο να μην την σεβαστείς. . .

 

Και περνούσαν τα χρόνια . . .και την συνάντησα ξανά με την επιστροφή μου στο Αγρίνιο ως Διευθύντρια του Πειραματικού Μουσικού Σχολείου Αγρινίου. Τι σημαντική προσφορά, τι κόπος, τι προσπάθεια για να γίνει όλο αυτό πραγματικότητα και να συνεχιστεί με τις καλύτερες προδιαγραφές για τα παιδιά. . . πάντα για τα παιδιά !!!

 

Και συνέχισαν να περνούν τα χρόνια και αυτή την φορά την συνάντησα στην Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου Βερίνου. Πάλι η ίδια αγκαλιά σαν την πρώτη φορά, το χαμόγελο όμως πολύ μεγαλύτερο και αυτό το πρόσωπο πιο λαμπερό.

Τι πιο σημαντικό ο κάθε άνθρωπος να καταλαβαίνει τι πραγματικά θέλει να κάνει στη ζωή του και να το ακολουθεί όταν πλέον έχει ολοκληρωθεί και μεστώσει στη σκέψη και στην ψυχή του. . .το αποτέλεσμα δεν μπορεί να είναι παρά θεάρεστο σε κάθε τομέα.

 

Και δεν πέρασε πολύς πολύς καιρός και να που βρεθήκαμε πάλι την Κυριακή 4 Οκτωβρίου στην Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου Βερίνου. Την πιο σημαντική μέρα της ζωής της έως τώρα, όπου πλέον ήρθε η ώρα να γίνει μεγαλόσχημη μοναχή.

Συγκίνηση, αναμνήσεις, χαρά που η ίδια κατάφερε να φτάσει σε αυτό που ήθελε. Που πρόσφερε πάντα, που δεν άλλαξε για τίποτα και για κανέναν.  Σίγουρα πειρασμοί, δυσκολίες και πολλά ακόμη τα αντιμετώπισε αλλά δεν αλλοτριώθηκε, δεν σταμάτησε να χαμογελά και να συνεχίζει.

Μεγάλη τιμή και δέος να βρίσκομαι δίπλα μια τέτοια μέρα σε έναν άνθρωπο που η πορεία του τελικά επαληθεύει όσα έλεγε και όσα έκανε.

 

Ευχή μου να έχει πάντα δύναμη, υπομονή και πίστη η αδελφή Ευσεβία. Να προσεύχεται και για μας που το έχουμε τόσο ανάγκη και κάθε φορά, να βλέπω αυτό το χαμόγελο και το φως στο πρόσωπό της !!!

 

 

Δήμητρα-Μαρία Νταγιάντα