Ένα επίκαιρο και λόγω ημερών ζήτημα θα αναλυθεί σε βάθος ως προς τις πραγματικές του διαστάσεις, με αφορμή τα επεισόδια στη Νομική Σχολή και την επίθεση κατά τριών γνωστών καθηγητών γεωπολιτικής από ομάδα νεαρών και ταυτόχρονα την επέτειο της Γενοκτονίας των αδελφών Ελλήνων του Πόντου το 1919.
Ο ξυλοδαρμός των συνέδρων της Νομικής όπως και της υπεύθυνης του Κυλικείου στο Πολυτεχνείο Αθηνών έφερε για χιλιοστή φορά ένα ακόμα ζήτημα που αναλύεται με διαπιστώσεις ως συνήθως και λέγεται Πανεπιστημια- κό άσυλο.
ΜΜΕ, πολιτικοί και πολίτες, και ακόμα περισσότερο φοιτητικοί σύλλογοι, καταδικάζουν τη βία ρητορικά αλλά θεωρούν το άσυλο δικαίωμα που πρέπει να διατηρηθεί έστω και σε καιρό δημοκρατίας. Το ζήτημα Τριτοβάθμια Εκπαίδευση δεν περιλαμβάνει την παθογένεια που λέγεται Άσυλο μόνο, αλλά και την παθογένεια της Δυσλειτουργίας της. Αυτό που ελάχιστοι έχουν καταλάβει είναι πως Τριτοβάθμια Εκπαίδευση σημαίνει πρακτικά επαγγελματική κατάρτιση με σίγουρη αποκατάσταση για άσκηση αποδοτικής οικονομικής παραγωγής και πολιτικής διοίκησης.
Το παραπάνω δε σημαίνει ότι οι υπόλοιπες βαθμίδες εκπαίδευσης λειτουργούν άρτια. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα Esos. gr ο διεθνής δείκτης μαθησιακών ικανοτήτων PISA, όπως μεταδόθηκε από τον ΟΟΣΑ στο Φόρουμ των Δελφών το 2024, έδειξε πτώση του επιπέδου των Ελλήνων μαθητών κατά 20 μονάδες, πιο κάτω από τους αντίστοιχους Τούρκους με αιχμές κατά γενικών και τεχνικών γυμνασίων. Η πραγματικότητα που παρατηρείται γύρω μας δεν απέχει από την άποψη του ΟΟΣΑ. Όμως η σημερινή κατάσταση στα ΑΕΙ στερεί εργατικό δυναμικό με αξιοπιστία.
Γιατί; Είτε το παράδειγμα των ανθρωπιστικών επιστημών είτε των τεχνολογικών επιστημών λάβει κάποιος ως υπόθεση εργασίας θα αντικρίσει μικρή συμμετοχή σε παρακολούθηση και εργασίες, σχεδόν μηδενική πρακτική εξάσκηση επί του πεδίου, υλικοτεχνική υποδομή χαμηλότατου επιπέδου και προσκόμματα στην εκπαιδευτική διαδικασία από <<πολιτικές διεργασίες >> φοιτητικών παρατάξεων. Φοιτητές από το εξωτερικό με προγράμματα ανταλλαγής εκφράζουν απορίες για τον τρόπο διεξαγωγής των μαθημάτων και απόδοσης διοικητικών υπηρεσιών των Σχολών. Οι απορίες αυτές έχουν μετατραπεί σε αξιολογήσεις οίκων του εξωτερικού, που το 2023 με βάση τους διεθνείς εκπαιδευτικούς οίκους ARWU-THE-QS-SCIMAGO-WEBMETRICS και πολλούς άλλους όπως αναφέρει η εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ παρουσίασαν μείωση των περισσότερων πανεπιστημίων της Ελλάδας σε απόδοση θεωρώντας <<δυσκαμψία >> την αιτία της δυσλειτουργίας τους όσον αφορά το ερευνητικό και εκπαιδευτικό σκέλος. Τούρκος φοιτητής μιλώντας στο γράφοντα προ ετών μίλησε για ωράριο στις αντίστοιχες σχολές της χώρας του όμοιες του Ελληνικού σχολείου (8ωρο συνεχές με διαλείμματα) με σαφείς και καθορισμένες γνώσεις επί κάθε αντικειμένου τεκμηριωμένες επιστημονικά. Το αυτονόητο δηλαδή. Η παραπάνω αξιολόγηση που αναφέρει η Καθημερινή επιδρά και στη διεθνή εικόνα της χώρας, αλλά η μακροχρόνια ανοχή των φαινομένων δείχνει μάλλον πανταχόθεν αδιαφορία. Εμπράκτως δεν υπάρχει μεταβολή και βελτίωση της όλης κατάστασης.
Συνδεδεμένο με την ανάλυση ζήτημα είναι η ασφάλεια εντός των πανεπιστημίων. Στο υπ αριθμόν 53 ΦΕΚ στις 7 Ιουλίου του 2022 που ίδρυε την Πανεπιστημιακή Αστυνομία τα άρθρα 1,5 και 13 αναφέρονται γενικά και αόριστα σε προστασία προσωπικού και υποδομών από αστυνομικούς και ειδικούς φρουρούς, και θα είχε καταταγεί αν λειτουργούσε κανονικά και νέο προσωπικό με την ίδια εκπαίδευση. Ένα χρόνο αργότερα, όπως αναφέρει η ιστοσελίδα Μηχανή του Χρόνου, αναστέλλεται η λειτουργία του Σώματος με την ασφάλεια των Σχολών να ανατίθεται στον εκάστοτε Πρύτανη. Εδώ προκύπτουν ερωτήματα.
- Έχουν γνώσεις φύλαξης χώρων οι πρυτάνεις; Μάλλον όχι διότι αυτό προϋποθέτει εξειδίκευση
- Αρκεί το προσωπικό Ιδιωτικής ασφαλείας για τα καθήκοντα αυτά; Σε καμία περίπτωση, διότι ο Κλάδος Ιδιωτικής Φύλαξης χρήζει καθολικής αναδιοργάνωσης
- Σύμφωνα με τις Ρυθμίσεις για την Ανώτατη Εκπαίδευση(βλ open. gov. gr) και το Άρθρο 2 γ ο κάθε Πρύτανης εκλέγεται μεταξύ άλλων και από φοιτητές προ πτυχίου και σε μεταπτυχιακό πρόγραμμα. Άρα θα είναι σε θέση να λειτουργήσει αντικειμενικά;
Θα πρέπει να καταστεί σαφές ότι στις σχολές παγκοσμίως φυλάσσονται επαρκώς, τουλάχιστον σε πολιτισμένες χώρες, πέραν προσωπικού και υποδομών, και πνευματικά δικαιώματα εργασιών-ερευνών με τα στοιχεία των δημιουργών τους. Στο εξωτερικό τέτοια έργα γίνονται στόχοι αντιγραφής ή υποκλοπής με κάθε μέσο από άλλα πανεπιστήμια, ακόμα και κυβερνήσεις αν αφορούν βιομηχανικές ή οικονομικές μελέτες καινοτομίας. Στοιχεία και αποδόσεις φοιτητών και εκπαιδευτικού προσωπικού με υψηλό επίπεδο επίσης στοχεύονται από τις ίδιες προελεύσεις. Υπάρχει γνώση και διάθεση προστασίας δεδομένων; Για τα ελληνικά δεδομένα πολύ δύσκολο.
Η ανασφάλεια και η δυσλειτουργία των Πανεπιστημίων με βάση την παραπάνω ανάλυση δημιουργεί ημιμαθείς αποφοίτους και μελλοντικούς επαγγελματίες. Συν τα γνωστά επίπεδα ανεργίας. Το πρόβλημα αποκτά εθνική <<χροιά >> εξειδικευμένα στην παραγωγή πολιτικών επιστημόνων για το Διπλωματικό Σώμα. Σε γνωστό Ίδρυμα των Αθηνών έλαβε χώρα συνέδριο για Διεθνή και Περιφερειακή Ασφάλεια με ομιλητή μεταξύ άλλων στέλεχος γνωστό του ΕΛΙΑΜΕΠ. Πολλοί νέοι φοιτητές και νέες φοιτήτριες συμμετείχαν σε αυτό. Με δεδομένο το σύνολο των απόψεων του ΕΛΙΑΜΕΠ έχει αναρωτηθεί κανείς τι ποιότητας Διπλωματικό προσωπικό υπηρετεί τη χώρα μας ανά τον κόσμο; Δηλαδή ένας διπλωμάτης διεθνιστικών πεποιθήσεων (σεβαστή η άποψη) κατά πόσον θα ανταποκριθεί υπέρ των δικαιωμάτων του Έθνους – Κράτους του όταν δεν πιστεύει στην έννοια του Έθνους; Η κατάρριψη αντι Εθνικής Προπαγάνδας με επιστημονικό τρόπο εντός Σχολών θα βοηθούσε τη χώρα μακροπρόθεσμα. Με αφορμή την περίπτωση των Ελλήνων του Πόντου θα πρέπει να σκεφτούμε εκείνη την εποχή πόσο υπέρ της Ελλάδος θα κατέληγε η διαχείριση των περιοχών του Ευξείνου και της Μικράς Ασίας αν με φιλοπατρία η Κυβέρνηση μετά των λειτουργών της σχεδίαζε σωστά την πολιτική της. Το ίδιο και το 1974, και το 1996.
Για πολιτισμένες και αξιοπρεπείς χώρες τα πανεπιστήμια παράγουν τα ζωτικής σημασίας στελέχη. Πολιτικά – οικονομικά – στρατιωτικά – Διπλωματικά. Προϋποθέτει όλο αυτό σοβαρά Έθνη.
Στη χώρα μας ο λαός θεωρεί την Ελλάδα <<παράρτημα >> της Δύσης . . .
(Φωτό: Dnews)
Το άρθρο υπογράφει ο Δημήτριος Φούκας
