Το τελευταίο 15ημερο στη χώρα μας αναβιώνουν μέρες κοινωνικής εκτόνωσης με αφορμή την Επέτειο του Πολυτεχνείου (17 Νοεμβρίου) και το θάνατο 15χρονου από πυρά αστυνομικού (6 Δεκεμβρίου).
Οι νεολαίες των ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ, καθώς και άλλων αντι-συμβατικών παρατάξεων κάνουν πορείες και επεισόδια, όπως προστάζει το έθιμο κάθε χρόνο, αναστατώνοντας την πολύπαθη πρωτεύουσα και τα μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας.
Οι διαδηλωτές αναφέρουν διαρκώς τις έννοιες <<αντίσταση>> και εξέγερση μη καθιστώντας σαφές προς το μέρος ποιου απευθύνονται και τα 2 και με ποια αιτία. Ο γράφων όμως θα επιχειρήσει με τη δική του οπτική να εξηγήσει γιατί χρειάζονται και τα 2 στη χώρα μας από το Δεκέμβρη του 2022 και μετά.
Είναι έννοιες ιερές, που φανερώνουν εκτόνωση ψυχικού και κοινωνικού βρασμού και τάση διόρθωσης μιας δυσάρεστη κατάστασης. Υπάρχουν στη χώρα και την κοινωνία μας έμπρακτες εκδηλώσεις για κάτι τέτοιο; Η απάντηση είναι ΟΧΙ.
Μέσα στη χώρα συμβαίνουν καταστάσεις που προσβάλλουν την κοινή λογική και – ω του θαύματος – κανείς δεν αντιδράει. Κανείς δεν ασχολείται με την ψήφο του σοβαρά εν όψει εκλογών. Κανείς δεν στρέφεται εναντίον του Κράτους για την αδιαφορία του απέναντι στο διαλυμένο σύστημα υγείας, με απανωτά ιατρικά λάθη και άθλιες υποδομές. Οικονομικά η χώρα δεν παράγει, αλλά πάει να βγάλει <<ξύγκι από τη μύγα >> που λέγεται μισθωτός σε οριακά επίπεδα ή καθόλου Έλληνας πολίτης. Αν του ρίξουν του Έλληνα το επίδομα, δεν μιλάει. Η Δημόσια Διοίκηση πνέει τα λοίσθια, με υπαλλήλους που πληρώνονται απλά για να φανούν, χωρίς να προσφέρουν. Αντίδραση πουθενά. Για θέσεις εργασίας στην Περιφέρεια ούτε λόγος. Κανείς δεν ασχολείται. Μορφωμένοι άνθρωποι φεύγουν στο εξωτερικό αφήνοντας πίσω γονείς και φίλους. Πάλι κανείς δεν ασχολείται. Φοιτητές και φοιτήτριες ληστεύονται από συμμορίες στα Πανεπιστήμια και χάνουν μαθήματα λόγω Συνέλευσης και Φοιτητικών εκλογών, αλλά ψηφίζουν όλοι παρατάξεις που ευνοούν τα παραπάνω. Για εξωτερικού θέματα ούτε λόγος. Είναι πολύ <<υψηλού επιπέδου >> η Ελληνική κοινωνία να ασχοληθεί με τέτοια ταπεινά θέματα. Προηγείται η Μύκονος και τα ψώνια στο Κολωνάκι.
Πολλοί εξυμνούν τον Ερνέστο Τσε Γκεβάρα ως μέγα επαναστάτη. Δικαίως. Εύπορης οικογένειας τέκνο της Αργεντινής και μορφωμένος, αντί να συμβιβαστεί με τα πλούτη της χώρας του, βγήκε στο βουνό με όπλο στο χέρι για αποτίναξη μιας δυσάρεστης κατάστασης (Χούντα του Μπατίστα, Κούβα) σε μια χώρα από την οποία δεν καταγόταν. Ποια η διαφορά με τους τωρινούς << επαναστάτες>>; Είχε λόγο και αντιστάθηκε εμπράκτως.
Δεν επαναστάτησε στα λόγια με φρέντο στην καφετέρια.
