Σήμερα η Βουλή ψηφίζει νομοσχέδιο που, λένε, θα λύσει τη λειψυδρία. Στην πραγματικότητα βάζει εβδομήντα δημοτικές επιχειρήσεις ύδρευσης κάτω από δύο εταιρείες, την ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ — εισηγμένες, με μετόχους. Δεν χρειάζεται πολύ φαντασία για να καταλάβουμε πού πάει αυτό: μια πολυεθνική του νερού έχει ήδη μερίδιο στην ΕΥΑΘ, μια κατασκευαστική στην ΕΥΔΑΠ. 

Θα γίνει το νερό χρηματιστηριακό προϊόν; το είδαμε με το ρεύμα, όταν μπήκε στη λογική της αγοράς, η τιμή εκτοξεύτηκε.

Στην Αιτωλοακαρνανία ξέρουμε καλά τι σημαίνει να αποφασίζουν άλλοι για τους πόρους μας. Μια χώρα που δεν μπορεί να προστατέψει το νερό της, δύσκολα μπορεί να μιλάει για κυριαρχία, για μέλλον, για τα παιδιά της. Το νερό δεν είναι μόνο πόρος. Είναι το τελευταίο πράγμα που μας απομένει να υπερασπιστούμε χωρίς κανέναν συμβιβασμό.

Δεν χρειαζόμαστε εξαγορά. Χρειαζόμαστε σχεδιασμό, δημόσιες επενδύσεις, θεσμούς που λογοδοτούν στον πολίτη, όχι σε μετόχους. Το νερό πρέπει να μένει δημόσιο αγαθό.

Η κοινωνία πρέπει να αντιδράσει. Γιατί ό,τι δεν υπερασπιστούμε σήμερα, αύριο δεν θα μας ανήκει.

Ακολουθεί ο σύνδεσμος:

https://www.facebook.com/share/r/19HN7E984E/?mibextid=wwXIfr

Μίλτος Ζαμπάρας
Βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας