Σημείο αναφοράς έγινε η ΕΠΣ Αιτ/νιας και η εκλογική της διαδικασία η οποία ολοκληρώθηκε με τις αρχαιρεσίες της 11ης Ιουνίου στο Μεσολόγγι.
Τοπικά , αλλά κυρίως Πανελλήνια Μ.Μ.Ε. ασχολήθηκαν με τα όσα προηγήθηκαν και καθόρισαν το αποτέλεσμα των εκλογών που ανέδειξε νικητή τον Παναγιώτη Παπαχρήστο ο οποίος ανανέωσε για ακόμη 4 χρόνια την θητεία του.
Η οριστικοποίηση της επιτυχίας της νέας διοίκησης έγινε στις 5 Ιουλίου όταν και το διαιτητικό δικαστήριο της ΕΠΟ απέρριψε την προσφυγή του αντιπάλου του Γιώργου Λαγούδη που ζητούσε ακύρωση της όλης διαδικασίας της Γ.Σ.
Τώρα ένα μήνα αργότερα των όσων προηγήθηκαν των εκλογών αλλά κυρίως με τα οξυμένα πνεύματα να έχουν ηρεμήσει ας κάνουμε μια αποτίμηση των γεγονότων και ας δούμε τους κερδισμένους ,αλλά και τους χαμένους αυτής της αναμέτρησης.
Η εκλογική μάχη της ΕΠΣ Αιτ/νίας ήταν ουσιαστικά η επισημοποίηση του πολέμου ανάμεσα στον ΠΑΟΚ και την ΑΕΚ. Υπήρξε η πρώτη μάχη στην οποία δεν κρατήθηκαν τα προσχήματα. Ήταν η προέκταση όσων συμβαίνουν στην ΕΠΟ το τελευταίο διάστημα.
Την υποψηφιότητα του Παπαχρήστου στήριξε η ΑΕΚ και του αντίπαλου του Γιώργου Λαγούδη ο ΠΑΟΚ. Δυστυχώς δεν ήταν μια αντιπαράθεση θέσεων και απόψεων για την βελτίωση των συνθηκών στο τοπικό μας ποδόσφαιρο.
Η διοίκηση του κ. Παπαχρήστου μάλιστα δεν μπήκε καν στην διαδικασία να πει κάτι για τα πεπραγμένα της θητείας της (με εξαίρεση ένα τυπικό cd που απέστειλε στα σωματεία και ήταν υποχρεωμένη να το κάνει) και πολύ περισσότερο να υποσχεθεί κάτι καλύτερο για τα σωματεία του νομού.
Δυστυχώς οι επικεφαλής και των δυο παρατάξεων στην όλη διαδικασία υπήρξαν θεατές και όχι πρωταγωνιστές των εξελίξεων , είχαν περιορισμένο ρόλο και απλά ενημέρωναν τους επισκέπτες για την ανθρωπογεωγραφία των ομάδων του νομού μας. Τα μέσα που χρησιμοποιήθηκαν για να αποφασίσουν << σωστά >> τα σωματεία ήταν πολλά και ενδιαφέροντα. Κυρίως αθέμιτα.
Το μότο << στον πόλεμο όλα επιτρέπονται >> βρήκε απόλυτη εφαρμογή.
Στόχος της κάθε παράταξης η ψήφος του κάθε σωματείου.Ο καθένας ότι και αν φανταστεί ότι και αν υποθέσει δεν θα απέχει πολύ από την πραγματικότητα.
Η διοίκηση Παπαχρήστου πήρε την νίκη γιατί από την αρχή είχε το πλεονέκτημα να ελέγχει την διαδικασία. Γνώριζε ανά πάσα στιγμή ποιος και τι πρεσβεύει και ποιος εκπροσωπεί κάθε ομάδα και φυσικά έπαιρνε τα μέτρα της δίνοντας τις κατάλληλες πληροφορίες για την διευθέτηση του θέματος.
Το αποτέλεσμα πλέον είναι γνωστό και δεν αλλάζει. Οπότε ας επιχειρήσουμε να δούμε τους κερδισμένους και τους χαμένους της διαδικασίας.
Κερδισμένος είναι ο Παναγιώτης Παπαχρήστος καθώς κράτησε την προεδρία της Ένωσης μετά από μια δύσκολη χρονιά για αυτόν στην οποία τιμωρήθηκε από την επιτροπή δεοντολογίας με αποκλεισμό. Φαίνεται να έσωσε προσωρινά την παρτίδα, ήδη όμως η πορεία του στο ποδόσφαιρο είναι καθοδική και δυστυχώς, όπως αναφέρουν οι πληροφορίες μας για αυτόν, μη αναστρέψιμη.
Κερδισμένη επίσης είναι και η ΑΕΚ που κράτησε μια θέση (ψήφο) στην Ε.Ε.(Εκτελεστική Επιτροπή) της ΕΠΟ στον νέο συσχετισμό δυνάμεων που έχει δημιουργηθεί.
Κερδισμένοι επίσης είναι οι παράγοντες των σωματείων που πείστηκαν από τα επιχειρήματα των παρατάξεων και πήραν τις <<ευχές>> τους για να κάνουν την καλύτερη επιλογή ψήφου. Στους κερδισμένους επίσης είναι και αρκετοί υποψήφιοι που είδαν ανταπόκριση από τους γαλαντόμους επισκέπτες για τον χρόνο που αφιέρωσαν στην εκλογική διαδικασία.
Στους νικητές συγκαταλέγονται ακόμη τα μέλη του Δ.Σ της ΕΠΣ τα οποία μπορούν να συνεχίσουν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σαν παρατηρητές αγώνων εκτός νομού σε Φούτμπολ Λιγκ και Γ΄ εθνική διευρύνοντας παράλληλα τις προσωπικές τους γνωριμίες στον χώρο του ποδοσφαίρου αλλά και στον επαγγελματικό τους κύκλο.
Σίγουρα στους κερδισμένους συγκαταλέγεται και ο Παναιτωλικός που ποτέ δεν έκρυψε την στήριξη του στον Παναγιώτη Παπαχρήστο ούτε και όταν ο τελευταίος τιμωρήθηκε από τα πειθαρχικά όργανα της ομοσπονδίας ούτε όταν βράβευσε τον Δήμαρχο του Βόλου Αχιλλέα Μπέο για την προσφορά του στο ποδόσφαιρο.
Ας δούμε τώρα και τους χαμένους της διαδικασίας.
Όσο και αν φαίνεται οξύμωρο μεγάλος χαμένος είναι ο νικητής . Δυστυχώς ο πρόεδρος της ΕΠΣ με τις κινήσεις και τις ενέργειες του έδειξε για ακόμη μια φορά ότι μπροστά στο προσωπικό του συμφέρον και την φιλοδοξία που τον διακατέχει θυσιάζει τα πάντα. Το γεγονός ότι ένας πρόεδρος με 8ετη θητεία και εκλεγμένο μέλος της ομοσπονδίας έχει ρόλο κομπάρσου στην διαδικασία κάθε άλλο παρά τον τιμά. Ακόμη και οι ομάδες που τον στήριξαν και τον ψήφισαν γνωρίζουν πλέον τις περιορισμένες δυνατότητες που έχει. Το γεγονός ότι αυτοί που τον βοήθησαν στις εκλογές του 2014 τώρα ήταν απέναντι του είναι η κορυφαία απόδειξη γι αυτό.
Προφανώς χαμένη είναι η παράταξη του Γιώργου Λαγούδη που διεκδίκησε την διοίκηση της Ένωσης και δεν μπόρεσε να πείσει τα σωματεία και να εξαργυρώσει προς όφελος της το κακό momentum που βρίσκονταν ο Παπαχρήστος με την τιμωρία του αλλά και την κάκιστη διοικητικά σεζόν που ολοκληρώθηκε.
Φυσικά ο μεγαλύτερος χαμένος είναι το σύνολο του τοπικού μας ποδοσφαίρου. Είναι τα ίδια τα σωματεία. Πλέον δεν θα υπάρχει μόνο η αντιπαλότητα των ομάδων μέσα στους αγωνιστικούς χώρους αλλά θα συνυπάρχει και η καχυποψία. Η τελευταία θα ενδημεί και στα εσωτερικά των ομάδων .Ποιός ;Πόσα ; Γιατί εσύ; Είμαι και γω στην ομάδα, θα είναι τα πλέον συνηθισμένα ερωτήματα που θα ακούγονται.
Θα ήταν παράλειψη βέβαια να μην αναφέρουμε και την στάση ορισμένων σωματείων που κράτησαν την αξιοπρέπεια τους και δεν μπήκαν στην παράλογη αυτή διαδικασία. Τα συγχαρητήρια θα τα δώσουμε, αλλά δυστυχώς οι παραλήπτες είναι λίγοι.
Δυστυχώς το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο , όχι μόνο στην Αιτ/νια, έγινε και με δική του ευθύνη, μέρος του προβλήματος του επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Τα οφέλη , αν υπάρχουν, θα είναι πρόσκαιρα οι ζημιές όμως μακροχρόνιες.
Γράφει ο
Γιάννης Μπακέλας
