Ο πόλεμος στο Ιράν έχει εξελιχθεί σε γεωπολιτικό “θρίλερ” με συζητήσεις να αρχίζουν και να διακόπτωνται συνεχώς. Και μια Μέση Ανατολή σε “κύκλο αίματος” και συνεχή πόλεμο χωρίς στόχο και τερματισμό. Μια Ανατολική Μεσόγειος “εν υπνώσει” πολεμικό πεδίο με τις πρωτοβουλίες των Τούρκων, την ίδια στιγμή που το μέτωπο της Ουκρανίας ακόμα δεν έχει τελειώσει.
Όλα γύρω από τη χώρα μας, η οποία παρακολουθεί μεν, ενώ ταυτόχρονα η Ελληνική πολιτική ηγεσία αναφέρεται διαχρονικά σε “εταίρους”.
Σαφέστατα η Ελλάδα ήταν ενταγμένη σε οργανισμούς όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση ή το ΝΑΤΟ. Η ρήση του Κων/νου Καραμανλή τη δεκαετία του 1980 ότι εν ανάγκη η Ελλάδα θα προσαρμόσει τις Αμυντικές της Ανάγκες στη γραμμή της Ευρώπης ή η δήλωση του ΥΠΕΘΑ Ν. Δένδια για θυσίες σε πόλεμο υπέρ της Ευρώπης προκαλούν ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν.
Για να συμβεί αυτό θα πρέπει να λάβουμε ως παράδειγμα την Τουρκία. Ναι, κι όμως. Με αφορμή το Ιράν ο Πρόεδρος Τραμπ στηρίχθηκε στις δυνάμεις του Αλ Σάρα της Συρίας – συμμάχου του Ερντογάν– μετά από μια σειρά οικονομικών συμφωνιών για επενδύσεις Αμερικανικών και Τουρκικών εταιρειών. Η Ρωσία επίσης ήρθε σε συμφωνία με τον Αλ Σάρα για το θέμα της Ναυτικής Βάσης στη Συρία. Η συμφωνία της τοπικής κυβέρνησης με το Κουρδικό στοιχειό – σύμμαχο των ΗΠΑ διαχρονικά – ως αποτέλεσμα των παραπάνω συμφωνιών απογοήτευσε το δεύτερο. Γαλλία – Ιταλία – Ισπανία έχουν τεράστια οικονομικά συμφέροντα στην Τουρκία (επενδύσεις κτλπ) που υποστηρίζουν πιο πολύ από τα Εθνικά Δίκαια της Ελλάδας ως μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μια Ευρωπαϊκή Ένωση που κατά τον πόλεμο της Ουκρανίας με τα σύννεφα στη Γερμανική Βιομηχανία άρχισε οικονομικά να “κλονίζεται”. Όσον αφορά το ΝΑΤΟ, αν κάποιος σκεφτεί τη δήλωση του Τραμπ περί αποχώρησης των ΗΠΑ από τη Συμμαχία θα καταλάβει ότι ίσως η χρησιμότητα της αναθεωρείται σιγά – σιγά. Οι αντιδράσεις στη συμφωνία MERCOSUR δείχνουν ότι και η ΕΕ “βαδίζει στο ίδιο μονοπάτι”.
Τα οικονομικά και γεωπολιτικά πλεονεκτήματα είναι η πρόταση “κλειδί” που σχηματίζουν δίκτυο διπλωματικής υποστήριξης για μια χώρα. Η Τουρκία καλώς ή κακώς επιθυμεί να αναπτυχθεί οικονομικά και την ίδια περίοδο διαχειρίζεται εταιρείες προώθησης συμφερόντων (lobbying) εντός των ΗΠΑ. Η απόφαση του Προέδρου Τραμπ τα τελευταία 24ωρα να προμηθεύσει με κινητήρες την Τουρκική πλευρά για τα εγχώρια αεροσκάφη ΚΑΑΝ δεν μπορεί να θεωρηθεί ασύνδετο γεγονός.
Αφού αναφέρθηκε το κείμενο στην Τουρκική τακτική, παρά τα πάμπολλα Τουρκικά διπλωματικά σφάλματα, δέον είναι να αναλυθεί το Κεφάλαιο “Εταίροι” της Ελλάδας στη διεθνή Διπλωματία. Το Ελληνικό ΥΠΕΞ θεωρεί “ισχυρούς εταίρους” :
- Τις ΗΠΑ :Διαχρονικά, και ειδικά πρόσφατα με το Ιράν, κύριο μέλημα της Αμερικανικής Πολιτικής είναι η διαχείριση του ορυκτού πλούτου της Μ. Ανατολής, στο οποίο ζήτημα η Τουρκία την έχει υποστηρίξει.Η τελευταία συμφωνία Κυβέρνησης Αλ Σάρα με τους Κούρδους οφείλεται και σε επενδύσεις Αμερικανικών εταιρειών στους τομείς ενέργειας και υποδομών στη Συρία. Η Ελλάδα επηρεάζει το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ ειδικά υπέρ της;
- Ισραήλ :Ναι μεν ισχυρή χώρα, με την οποία κάκιστα δεν έχει η χώρα μας συνάψει συμφωνίες κάθε είδους από το 1950,παρά την επιθυμία των Ισραηλινών να συνεργαστούν μαζί μας. Αλλά η έλλειψη Στρατηγικού Σχεδιασμού και τα πάρα πολλά λάθη της παρούσας κυβέρνησης της χώρας αυτής (αγνόησε ΣΙΝ ΜΠΕΤ και Α’ΜΑΝ τον Οκτώβριο του 2023,δεν απελευθέρωσε τους ομήρους της ΧΑΜΑΣ εγκαίρως, άνοιξε πολεμικά μέτωπα ταυτόχρονα, δεν επέτυχε τους στόχους της σε Ιράν και Λίβανο έως τώρα) δεν πρέπει να οδηγούν την Ελληνική πλευρά στο να βασίζεται στις Ισραηλινές αποφάσεις.Αν οι Τούρκοι υποχωρήσουν στην πολιτική – στρατιωτική ισχύ του Ισραήλ και βρεθεί συμβιβασμός πόσο η σχέση του δεύτερου με τη χώρα μας θα επηρεαστεί ;
- Γαλλία :Παρά τις διαβεβαιώσεις Μακρόν για στήριξη των Γάλλων στην Ελληνική πλευρά όσον αφορά τις Τουρκικές αιτιάσεις, η Τουρκική ASELSAN σύναψε οικονομική συμφωνία με Γαλλική εταιρεία την ίδια περίοδο. Ότι ισχύει και για άλλες ευρωπαϊκές επενδύσεις στον Τουρκικό χώρο. Για επενδύσεις στην Ελλάδα από τις ίδιες χώρες ακούγεται κάτι;
- Αίγυπτος και Λιβύη :Παρά τις αλλεπάλληλες επισκέψεις εκατέρωθεν σε Αθήνα και Κάιρο, και οι δύο χώρες παραμέρισαν τελικά τις διαφωνίες τους ε τους Τούρκους και τους προσεγγίζουν τελευταία. Απορία του γράφοντος είναι αν υπάρχει δυσφορία προς την Ελληνική πλευρά και από Σίσι και από Χαφτάρ.
Η συνοπτική παραπάνω περιγραφή των εταίρων της Ελλάδας δείχνει κάποια σιγουριά; Δίνει βάσιμες αφορμές αισιοδοξίας και αυτοπεποίθησης;Η χώρα μας έχει ακολουθήσει πορεία τέτοια που να δημιουργεί ισχυρές συμμαχίες και διεθνείς συνεργασίες;
Η κοινή γνώμη πρέπει να προβληματιστεί.
Πηγές-Εικόνες: Euronews (“Ανάλυση:οι ευθύνες του Ισραήλ για την 7η Οκτώβρη του 2023”), συνεντεύξεις Πρέσβη ετ Γ. Αυφαντή στο Newshub.gr, Commonality.gr(“Πως φτιάχτηκε η γερμανική Ευρώπη”), Militaire News(Εικόνα Κειμένου)
