Η παραπάνω άποψη δεν έχει εκφραστεί από κάποιον πολιτικό οπαδό κάποιας ακροδεξιάς ομάδας. Ο εν λόγω καθηγητής διδάσκει σε Ανώτερο Στρατιωτικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα, με τεράστιο ερευνητικό έργο που κάποιος μπορεί να δει στο Διαδίκτυο.
Πολλάκις έχει αναφέρει δημοσίως, και πρόσφατα στο Φόρουμ των Δελφών μάλιστα, ότι η χώρα μας αν δεν ελέγξει το δημογραφικό της θα εξαφανιστεί, χαρακτηρίζοντας την ίδια <<πολιτισμική υπερδύναμη που ασφυκτιά >>.
Στην περίοδο των 200 χρόνων ζωής του Ελληνικού Κράτους δεν έχει φανεί κανένα ενδιαφέρον από πολίτες και Κυβερνήσεις όσον αφορά τη συνέχιση και διατήρηση του με τα κοινωνικά, βιολογικά, πολιτισμικά και θρησκευτικά χαρακτηριστικά που έχει αυτό το Κράτος. Όλοι βασίζονται σε μια λογική ενσωμάτωσης σε φαντασιακή πραγματικότητα περί <<πανανθρώπινου πολιτισμού >> που απέτυχε όπως δείχνει η παραβατική δράση πολλών <<προσφύγων >>. Γιατί έχει δίκιο ο καθηγητής;
Αναφερόμενος στην κοινωνική και πολιτική δράση του λαού και των στρωμάτων εξουσίας αναλύει το πως ο επαναστάτης λαός του 1821 που ξεκίνησε την σταδιακή παρακμή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας σε αντίθεση με τις φαιδρές θεωρίες περί Ναυμαχίας στο Ναυαρίνο κατέληξε εκούσια <<κατευθυνόμενο αμαξάκι>> της ήδη σε παρακμή πολιτισμένης Δύσης. Η νοοτροπία της <<Ψωροκώσταινας>>, που ο γράφων σημειώνει πως προϋπήρχε λόγω ίσως θρησκευτικών ερεισμάτων (ταπείνωση κατά την Ορθόδοξη πίστη, υπέρ του δέοντος όμως) επετάθη από Δυτικούς κύκλους το 1830 με σκοπό τον έλεγχο της πρώτης Ελλάδας για χρήση της ως ανάχωμα στη Ρωσία για προστασία των υπό διάλυση Οθωμανών. Αφού η ίδρυση της Ελλάδας δεν απετράπη, έπρεπε ο τότε φιλορωσικός λαός να σταματήσει να λειτουργεί ως Έθνος. Η ξενομανία και δουλικότητα του νέου Έλληνα σε ξένα πρότυπα οφείλεται σε αυτή την έξωθεν δραστηριότητα, σύμφωνα με τον καθηγητή.
Ο γράφων θα συμφωνήσει με τον κ. Γρίβα και θα επεκτείνει το επιχείρημα ακόμα περισσότερο. Αναφέρεται στην καλή πίστη – αφέλεια διαχρονικά του Έλληνα από την εποχή του Ρήγα Φεραίου και του Αλ. Υψηλάντη περί Βαλκανικής Ομοσπονδίας (άκρως έξωπραγματικό σενάριο) μέχρι τις μέρες μας. Τα θρησκευτικής προέλευσης κατά το γράφοντα στοιχεία με τα οποία μεγάλωσαν οι Έλληνες διαμόρφωσαν χαρακτήρες παθητικούς, μη ορθολογιστές και μη αντιδραστικούς. Και μόνο ότι κάναμε σαν Έθνος υπομονή 400 χρόνια λέει πάρα πολλά παρά τις αποτυχημένες προσπάθειες κινημάτων . Η Δύση, όπως σωστά περιγράφει ο κύριος Γρίβας, απλά προέβη σε εκμετάλλευση της όλης κατάστασης.
Ο Έλληνας δεν διδάχθηκε ποτέ από την προσωπική του επιτυχία και επίτευγμα (Επανάσταση 1821) και ιδίως μετά τον Καποδίστρια σαν πολίτης και Κράτος κατάντησε παρίας Ρώσων και Άγγλων-Γερμανών. Θεωρεί και έχει αποδεχθεί ότι αυτοί τον διαχειρίζονται μέσω της εκτός πραγματικότητας θεωρίας <<του διορισμού κυβέρνησης απέξω >>. Επί Καποδίστρια δηλαδή ισχύει το ίδιο; Δοκιμάσαμε σαν χώρα να εξυπηρετήσουμε τον εαυτό μας και δεν τα καταφέραμε; Και ποιον εαυτό; Που πολλοί εν Ελλάδι αυτοπροσδιορίζονται μόνο ως Ευρωπαίοι και Δυτικοί αλλά όχι ως Έλληνες;
Η στάση του Έλληνα προκάλεσε αυτά που παρακολουθούμε στις τηλεοράσεις και βλέπουμε γύρω μας. Άνθρωποι να κλαίνε σε κοινωνικά δίκτυα επειδή χάνουν γονείς από αδιαφορία γιατρών( τουλάχιστον μια δεκαετία τώρα το ανέχονται όλοι ) παρότι αδίστακτα παραδέχονται δωροδοκία (άρα συντηρούν παθογένειες, συνένοχοι και οι ίδιοι), κοπέλες να δολοφονούνται μπροστά σε ΑΤ με απάθεια των αστυνομικών οργάνων που νοιάζονται μόνο για το μισθό τους (όπως όλοι οι δημόσιοι και όχι μόνο υπάλληλοι, που κάνουν και χάρη που παρουσιάζονται στο χώρο εργασίας τους), αλλά καμία λαϊκή αγανάκτηση – αντίδραση σοβαρή σε μια ξεκάθαρα εις βάρος των πολιτών κατάσταση που σαν νέοι ραγιάδες ανέχονται και συντηρούν.
Στο μεταξύ οι <<κορώνες>> περί κατάργησης συνόρων στην Ελλάδα δίνουν και παίρνουν, θεωρίες που πλέον μόνο οι γνωστοί αφελείς και επικίνδυνοι υιοθετούν εντός της χώρας όταν στο εξωτερικό τείνουν να εκλείψουν. Ο Έλληνας περιμένει παράτυπους<< πρόσφυγες>> να του λύσουν το δημογραφικό γιατί θέλει να κοιτάξει την καριέρα του και υιοθετεί μόνο τα όντως συμπαθή τετράποδα, ενώ θεωρεί <<φασιστική θεωρία >>τα περί φυλής και διατήρησης της. Τους <<πρόσφυγες >>τους ρώτησε αν είναι το ίδιο <<πανθρώπινοι>>; Όπως δεν τους ρώτησαν και οι πολίτες στο Ισραήλ τον Οκτώβρη στα κιμπούτς που τώρα βρίσκονται αιχμάλωτοι ή απλά δε ζουν. Και αυτοί τα ίδια αφελή θεωρήματα ακολουθούσαν. Όπως και οι Αρμένιοι με τον Πασινιάν. Έξωπραγματικοί και ονειροπόλοι οι πολίτες στη χώρα σε μια εποχή με 2 πολεμικά μέτωπα εν εξελίξει (Ουκρανία, Μ. Ανατολή) και Βαλκάνια να σιγοβράζουν λόγω εθνικιστικών παροξυσμών δίπλα στα σύνορα μας. Μέτωπα αντεθνικά και αντικοινωνικά εντός της χώρας, αλλά ο Έλληνας είναι Δυτικός και δεν έχει χρόνο για τέτοια.
Με βάση τις απόψεις του καθηγητή και του γράφοντος ο καθένας σε αυτές τις γραμμές βλέπει την καθημερινότητα που βιώνει, για την οποία είναι συνυπεύθυνος. Ο γράφων έχει αναφερθεί στην επιστημονική ανάλυση περί Έθνους και Φυλής που αρνούνται πολλοί γενικώς εν Ελλάδι, την ίδια ώρα που οι άλλες χώρες την υιοθετούν με τρόπο ειρηνικό και μη. Η υποδούλωση και εξαφάνιση κάθε Ελληνικού στοιχείου ως ανθρώπινη και πολιτισμική υπόσταση έχει ένα δράστη που λέγεται Έλληνας πολίτης. Όλοι οι άλλοι παράγοντες είναι αμελητέοι.
Ο ορθολογισμός είναι μόνη ασπίδα ενάντια στην εξαφάνιση.
(Φώτο :www.loukopoulos.edu)
