Εδώ και περίπου ένα μήνα, από αρχής του νέου έτους, με αφορμή τη σύλληψη ή κατά άλλους απαγωγή, Μαδούρο στη Βενεζουέλα, η Προεδρία Τραμπ έχει εμπλακεί σε γεωπολιτικού χαρακτήρα συγκρούσεις μέσα στα πλαίσια του Δόγματος Μονρόε που η ίδια αναβιώνει στην εξωτερική της πολιτική.
Το Δόγμα αυτό έχει ξεσηκώσει πολλές συζητήσεις μέσα στην αναβίωση του , με έγκριτους αναλυτές να καλούνται να εξηγήσουν γεωπολιτικές εξελίξεις ερχόμενες σε μορφή χιονοστιβάδας. Παρά ταύτα κάποιες σταθερές “αρχές” στη γεωπολιτική ακόμα εφαρμόζονται με συνέπεια.
Παρότι δεν αποτελεί αρμοδιότητα του κειμένου να συμβουλεύσει σε διεθνή θέματα την κοινή γνώμη, εν τούτοις ο γράφων θα σταθεί στο προφίλ των παρόντων διεθνώς “Μεγάλων Δυνάμεων” με βάσει αναλυτές ειδικούς στο ζήτημα. Η αρχή που εφαρμόζεται είναι πάντα μια :δεν υπάρχουν φίλοι και εχθροί, μόνο συμφέροντα.
Η τελευταία ανήκει στο Βρετανό λόρδο Πάλμερστον αλλά εξακολουθεί να τηρείται έως σήμερα. Το μεγάλο ερώτημα είναι ποια συμφέροντα στοχεύονται προς επίτευξη. Κρατικά ή προσωπικά; Εθνικά ή κομματικά ;Προσωπικά ή εθνικιστικά ;Πολλές φορές όλα ταυτόχρονα.
Πως εφαρμόζεται αυτό από την Προεδρία των ΗΠΑ;Διακηρύσσοντας εξαρχής την ιδέα “Η ΑΜΕΡΙΚΗ ΜΕΓΑΛΗ ΞΑΝΑ” (Make America Great Again, MAGA) επιζητά ένωση Καναδά και Γροιλανδίας με την Αμερικανική επικράτεια και ταυτόχρονα πολιτικό έλεγχο των χωρών Κούβα – Μεξικό – Κολομβία – Βενεζουέλα. Ταυτόχρονα οι ΗΠΑ επιζητούν διαχείριση των πλουτοπαραγωγικών πηγών της Μέσης Ανατολής. Το τελευταίο αφορά και τη χώρα μας.
Γιατί ;Η λεκτική και μόνο επίκληση του Διεθνούς Δικαίου χωρίς στρατιωτική και διπλωματική ισχύ δεν μας καθιστά ως χώρα αξιόπιστους εταίρους για πολιτικές, αμυντικές και οικονομικές συνεργασίες. Ο Πρέσβης ε. τ. Γ. Αυφαντής τονίζει σε πολλές τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές του παρεμβάσεις ότι το να παράγει η Ελλάδα τόμους Διεθνούς Δικαίου και όχι προϊόντα αιχμής, με αμυντική βιομηχανία μέσα στις προτεραιότητες, φέρνει την ίδια τη χώρα σε μειονεκτική θέση αν σε περίπτωση κρίσης με την Τουρκία υπάρξει μεσολάβηση τρίτου παράγοντα. Οι Ευρωπαίοι έχουν καταστήσει την Τουρκία εν δυνάμει μέρος του προγράμματος Safe για προμήθεια αμυντικού υλικού , ο Τραμπ δέχτηκε τον ρόλο διαμεσολάβησης της Τουρκίας με το Ιράν εις βάρος των Κούρδων πρόσφατα,ενώ η Ρωσία έχει συνεργαστεί με τους Τούρκους για παράκαμψη των κυρώσεων του πολέμου στην Ουκρανία. Και δεν είναι μόνο αυτά.
Τι συνέβη στη Συρία πρόσφατα; Κούρδοι και Σύροι ήρθαν σε μια συμφωνία πολύ δύσκολη για τους πρώτους με στόχο την ενιαία Συρία. Πάγιο το αίτημα αυτό από πλευράς Τούρκων. Τι κατάφεραν οι Τούρκοι και οι Σύροι σύμμαχοι τους;Οικονομικά ανταλλάγματα και συμφωνίες προς ΗΠΑ και πολιτικά προς Ρωσία. Έτσι οι Κούρδοι ως άλλη Ελλάδα έμειναν μόνοι με τις προσδοκίες τους.
Τι ακριβώς συνέβη; Σύμφωνα με άρθρο του Στρατηγού ε. α. Λ. Καμπουρίδη στην εφημερίδα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ στις 29/1/26,ΗΠΑ και Συρία, με το Τουρκικό ΥΠΕΞ συμμετέχοντα, κατά την επίσκεψη του Προέδρου Αλ Σάρα στην Ουάσιγκτον είχαν προβεί σε συμφωνίες εκμετάλλευσης του συνόλου των πηγών πετρελαίου της χώρας από Αμερικανικές Εταιρείες. Κοινοπραξίες εταιρειών από Τουρκία, ΗΠΑ κι Κατάρ έχουν αναλάβει επενδύσεις σε ενεργειακά έργα στην περιοχή, ενώ ο Πρόεδρος Τραμπ είχε ανακοινώσει και συμφωνίες με εταιρείες από Κατάρ – Τουρκία – Ηνωμένα Εμιράτα με έσοδα άνω των 2 τρις. Η Ρωσία επέτυχε την διατήρηση της Ναυτικής Βάσης του Ταρτούς, κοντά στην οποία Τουρκική εταιρεία πρόκειται να ασχοληθεί με επισκευές πλοίων.
Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με το Ιράν. Ο Πρέσβης ετ Γ. Αυφαντής, ως υπηρετήσας στο Ιράν 2 χρόνια και γνώστης της Ιρανικής πραγματικότητας, τονίζει το ενδεχόμενο κατάτμησης της χώρας σε μικρότερα κομμάτια με τοπικές κυβερνήσεις της επιλογής Ουάσιγκτον ώστε οι ΗΠΑ να αναλάβουν τη διαχείριση των πηγών φθηνού πετρελαίου. Και σε Ιράν και Γροιλανδία η τακτική Τραμπ ήταν η αύξηση ένταση προς εκβιασμό της άλλης πλευράς για συναίνεση προς τις Αμερικανικές απόψεις. Απλά ο τρόπος κατά τον κο Αυφαντή είναι επικίνδυνος για τις ίδιες τις ΗΠΑ και το Ισραήλ,ως προς το μέγεθος της Ιρανικής αντίδρασης.
Πέραν του Τραμπ, και η Ευρωπαϊκή ηγεσία έχει προβεί σε ενέργειες με μεγάλο ενδιαφέρον. Η συμφωνία ΜERCOSUR, που προβλέπει την εισαγωγή προϊόντων από Λατινική Αμερική, η οποία αποδέχεται Ευρωπαϊκές επενδύσεις, έχει πέραν οικονομικών και γεωπολιτική συνιστώσα. Οι ΗΠΑ στην Έκθεση Εθνικής τους Ασφάλειας θεωρούν την ηγεσία της ΕΕ ως “ανταγωνιστή”. Οι Γερμανοί, Ολλανδοί και άλλοι στρατιώτες στη Γροιλανδία μάλλον το επιβεβαιώνουν. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες όμως δεν έχουν συγκρούσεις με τις ΗΠΑ μόνο αλλά και μεταξύ τους. Η επιδεικτική αδιαφορία προς τον πρωτογενή τομέα από τις Βρυξέλλες κατά την άποψη του γράφοντα διαλύει την ουτοπία της “Ευρωπαϊκής οικογένειας”. Διότι ξανά με βάση την ανάλυση του καθηγητή Κ. Γρίβα και του Πρέσβη Αυφαντή προωθείται μια Ρώσο-φοβία για επανασυγκρότηση της Γερμανικής Βιομηχανίας κυρίως και εν γένει Βιομηχανίας στην Ευρώπη. Υπάρχει μια ολόκληρη “σχολή” προοδευτικών διπλωματών που συνεχίζουν τον “αγώνα για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ελευθερία στην Ουκρανία”. Πολλοί δε, σύμφωνα με το μέσο Hellas Journal, κατηγορούνται από τη CIA κι άλλες υπηρεσίες των ΗΠΑ για διασπάθιση Αμερικανικών κονδυλίων. Δηλαδή και ιδιοτέλεια στο πρόγραμμα.
Εν κατακλείδι σταθερά μεταβλητή στη γεωπολιτική διαχρονικά είναι γεωπολιτικά και ιδιοτελή συμφέροντα. Μεταβλητές είναι συνθήκες, συμμαχίες, κράτη και προσωπικότητες σε ρόλο υποστήριξης προς τα συμφέροντα αυτά. Με το δεδομένο να είναι η χώρα μας σε κατεύθυνση υποστήριξης των Ελληνικών δικαιωμάτων τι προτάσεις προβάλλει το παρόν κείμενο σε σχέση με τα παραπάνω δεδομένα;
- Δίκτυα πληροφοριών στο Εξωτερικό : Υπό διοίκηση αντίστοιχης Υπηρεσίας και σε θέση να συλλέξουν στοιχεία για στόχους εξωτερικής πολιτικής εκ μέρους ισχυρών γεωπολιτικών δυνάμεων, όπως και για προσωπικότητες που τις εκφράζουν ποικιλοτρόπως .
- Θέσπιση Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας :Πάγιο αίτημα πολλών έγκριτων αναλυτών, που καλύπτει όλες τις παράπλευρες έννοιες εντός και εκτός συνόρων. Με βασική προϋπόθεση τον ακριβή προσδιορισμό του ορισμού “Ασφάλεια”, που να αντανακλά τις Εθνικές ανάγκες. Οι σχετικές ειδικότητες αναλυτών με το ζήτημα θα έδιναν σωστές κατευθύνσεις,με βάση τις πληροφορίες που θα έχουν ήδη συλλεχθεί.
Τα παραπάνω υπό τη βασικότερη όλων προϋπόθεση :το Κράτος να εργάζεται υπέρ του Έθνους
(Φώτο : Athensvoice.gr)
