Μετά από  τουλάχιστον 2 μήνες  ελληνοτουρκικών εντάσεων οι δύο πλευρές κάθονται  στο τραπέζι των συζητήσεων με ευρωπαϊκή διαμεσολάβηση. Στόχος η επίλυση των διαφορών μέσω της διπλωματίας. Ή μήπως όχι;

Αναρωτιούνται εντός  και εκτός συνόρων τι ακριβώς θα συζητήσουν Μητσοτάκης και Ερντογάν . Ήδη πάνω από το κεφάλι της Τουρκίας  βρίσκονται ως δαμόκλειος σπάθη οι κυρώσεις που θα οδηγήσουν τη λίρα πιο κάτω απ’ ότι βρίσκεται.

Η Τουρκία θα συζητήσει για αμφισβητούμενες περιοχές, αποστρατιωτικοποίηση, διανομή πλουτοπαραγωγικών πηγών του Αιγαίου και ΑΟΖ, ενώ η Ελλάδα μόνο το τελευταίο. Εδώ βρίσκεται το σημείο-κλειδί: στόχος της Τουρκίας είναι να γίνει η συζήτηση με δικούς της όρους με τη Γερμανία σε αυτό συνεπικουρούμενη αλλά η Ελλάδα θα συζητήσει δικαιώματα της με τους Τούρκους; Θα μοιραστεί το έδαφος και τα πετρέλαια με την γείτονα από απαίτηση του Ερντογάν ή θα ακολουθήσει πιο ξεκάθαρη στάση; Είναι έτοιμη η χώρα μας να φύγει από τις συνομιλίες  για χάρη του εθνικού συμφέροντος; Φαίνεται ότι οι συνομιλίες θα αποτελέσουν “πισώπλατη μαχαιριά” στην Ελλάδα μέσω των οποίων οι Τούρκοι θα κοιτάξουν να πετύχουν αυτά που προσπάθησαν με τις παραβιάσεις  των χωρικών υδάτων το καλοκαίρι.

Το γελοίο επιχείρημα των γειτόνων περί αποστρατικοποίησης προκαλεί το γέλιο. Παραδέχεται ο Ερντογάν ότι δεν μπορεί να καταλάβει τα νησιά με στρατιωτική επέμβαση και τα θέλει άοπλα. Άλλος στη θέση του θα είχε παραιτηθεί για λόγους ευθιξίας μετά από τέτοια γκάφα.

Εύλογη απορία είναι πώς αποφάσισε η Τουρκία να συναινέσει σε διπλωματική λύση. Είναι ειλικρινής στάση; Μάλλον όχι. Οι επικλήσεις στη διπλωματίες συνοδεύονται από απειλές κρατικών αξιωματούχων για πόλεμο και προκλητικές ενέργειες. Δεν παραιτούνται οι Τούρκοι. Η εμπλοκή της Τουρκίας  στον πόλεμο Αρμενίων-Αζέρων για το Αρτσάχ  μας προϊδεάζει για αυτό που θα αντιμετωπίσει η χώρα μας σε λίγους μήνες ή χρόνια: την εμπλοκή της Τουρκίας με την Ελλάδα για τις παράλογες διεκδικήσεις  της πρώτης. Η Τουρκία θα πιέσει. Αλλά και η Ελλάδα πρέπει να απαντήσει!

Τα μάτια μας 400 λοιπόν!