Γράφει o Αντώνης Χαμαλέτσος
Δεν θα αρχίσω τώρα να σου λέω αυτά που λένε στα κανάλια και μας πρήζουνε το κεφάλι, το γνωστό «όλοι ίδιοι είναι». Αυτό είναι ένα κόλπο, για να παραιτηθείς, να κάτσεις σπίτι σου και να τους αφήσεις ήσυχους να κάνουνε το παιχνίδι τους και να μη πας να ψηφίσεις.
Ούτε θα σου κάνω κήρυγμα για τη Δικαιοσύνη, που ‘χει καταντήσει ένα πλυντήριο και πρακτικά στηρίζει πελατιακές σχέσεις.
Το πραγματικά εφιαλτικό όμως… είναι όταν σου λένε με εκείνο το ειρωνικό χαμόγελο «ε ο λαός θα μας κρίνει στις εκλογές». Αυτό είναι ο απόλυτος κυνισμός. Ξέρουνε ότι μιλάνε σε κόσμο που τον έχουνε ξεζουμίσει, τον έχουνε κάνει να μην πιστεύει πια σε τίποτα.
Δεν θα σου πω, οτι η ψήφος σου μοιαζει σαν εκείνο το κουμπί για τους πεζούς στις διαβάσεις, που ενω ξερεις οτι δεν ειναι συνδεμένο πουθενά, παρόλα αυτα το πατας επειδή σε κανεις να νιώσεις καλύτερα, φευ… Ομως, οι εκλογές είναι πρακτικά ένα στημένο παιχνίδι ανάμεσα σε δύο ομάδες.
Από τη μία, είναι οι «δικοί τους», αυτοί που ζουν απ’ τα ρουσφέτια και τις επιδοτήσεις, τύπου ΟΠΕΚΕΠΕ και έτσι… που ανταλλάσσουν το μέλλον της χώρας για το δικό τους μικρό λάφυρο.
Από την άλλη, είναι όλος ο κόσμος που ζει στην απόλυτη ανασφάλεια. Και εδώ είναι η παγίδα: Όταν το νοσοκομείο διαλύεται ή δεν έχεις να φας, ο πολιτικός δεν είναι εκπρόσωπος ιδεών, αλλά ο ντίλερ που σου πετάει τη δόση σου για να επιβιώσεις.
Αυτό είναι το σχέδιο, κατάλαβες; Σε κρατάνε επίτηδες στην τσίτα, όχι επειδή είναι άχρηστοι, αλλά γιατί έτσι τους βολεύει. Σου κόβουν τα βασικά για να στα δώσουν μετά πίσω σαν «δωράκια» και «pass».
Η ψήφος σου δεν είναι πια ελπίδα για μια καλύτερη κοινωνία. Γίνεται ένα νόμισμα ανάγκης. Ψηφίζεις για να πάρεις το φάρμακο που σου λείπει ή το επίδομα για να πάρεις μια ανάσα.
Σε κρατάνε φτωχό για να τους ανηκεις… Η κάλπη δεν είναι πια το όπλο σου, είναι η υπογραφή σου ότι δέχεσαι να είσαι υπήκοος και όχι πολίτης.
Η δημοκρατία δεν πεθαίνει από αυτούς που την κλέβουν, αλλά από εμάς που δεχόμαστε να την πουλάμε για ψίχουλα.
φώτο: Αντώνης Χαμαλέτσος από μια βάρκα στην Αμφιλοχία
