«Έπειτα από την ανάλυση κάθε πληροφορίας, είναι δυνατόν να θεωρήσουμε ότι ανάμεσα στα θραύσματα οστών που ανακαλύφθηκαν στο δάπεδο της κρύπτης της εκκλησίας της Αγίας Τριάδας υπάρχουν ορισμένα που ανήκουν στον Μιγκέλ ντε Θερβάντες», δήλωσε ο Ετξεμπερία.
Οι έρευνες για να λυθεί το μυστήριο με τον τόπο ταφής του κορυφαίου Ισπανού συγγραφέα ξεκίνησαν τον Απρίλιο του 2014, σε μυστικές κρύπτες ενός μοναστηριού στη Μαδρίτη, όπου ο Θερβάντες είχε ζητήσει να ταφεί. Οι ερευνητές ανακοίνωσαν τον Ιανουάριο ότι βρήκαν μέσα στην κρύπτη κομμάτια από το κατεστραμμένο φέρετρο, αλλά και θρυμματισμένα οστά.
EPA/EMILIO NARANJO
«Δεν μπορούμε να επιβεβαιώσουμε ότι έχουμε βρει τα λείψανα του Θερβάντες, δεν μπορούμε να εγγυηθούμε ότι αυτό είναι το φέρετρο του Θερβάντες. Η πραγματικότητα είναι ότι έχουμε βρει ένα πολύ κατεστραμμένο φέρετρο και μερικά θρυμματισμένα οστά σε μια γωνιά της κρύπτης» είχε αναφέρει στους δημοσιογράφους ο ερευνητής ιστορικός, Φρανσίσκο Εξτεμπερία, ωστόσο οι έρευνες φαίνεται να δείχνουν ότι όντως πρόκειται για τον Θερβάντες.
SHUTTERSTOCK
Ο Θερβάντες γεννήθηκε στο Αλκαλά ντε Ενάρες, περίπου 30 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Μαδρίτης, πιθανώς στις 29 Σεπτεμβρίου του 1547. Τα νεανικά του χρόνια, για τα οποία διαθέτουμε ελάχιστες πληροφορίες, χαρακτηρίστηκαν από τις πολυάριθμες μετακινήσεις της οικογένειας σε διαφορετικές ισπανικές πόλεις. Τα παλαιότερα λογοτεχνικά έργα του χρονολογούνται το 1568, ενώ το πρώτο μυθιστόρημά του, «Γαλάτεια», εκδόθηκε το 1585. Από το 1570, και για αρκετά χρόνια, πρόσφερε τις υπηρεσίες του ως επαγγελματίας στρατιώτης, λαμβάνοντας μέρος στη Ναυμαχία της Ναυπάκτου ως υπαξιωματικός του πολεμικού πλοίου «Marquesa», στην πολιορκία της Κέρκυρας (1571), καθώς και στην εκστρατεία της Τύνιδας.
Κατά την επιστροφή του στην Ισπανία, εργάστηκε στην Αυλή του Φιλίππου Β” ως φοροεισπράκτορας, ενώ λίγα χρόνια αργότερα εκδόθηκε ο πρώτος τόμος του «Δον Κιχώτη» (1605), έργο που τον καθιέρωσε στο λογοτεχνικό κόσμο. Το 1607 εγκαταστάθηκε στη Μαδρίτη, όπου ολοκλήρωσε το μεγαλύτερο μέρος του λογοτεχνικού έργου του και έζησε μέχρι το τέλος της ζωής του.
Πέθανε στις 22 Απριλίου του 1616. Η 23η Απριλίου ήταν η ημερομηνία της ταφής του, όπως βεβαιώνεται από το πιστοποιητικό έγγραφο της εποχής. Τον επόμενο χρόνο εκδόθηκαν «Τα πάθη του Περσίλεως και της Σιγισμούνδης», ένα από τα τελευταία ρομαντικά αφηγήματά του, με σημαντική απήχηση όπως μαρτυρούν οι οκτώ ισπανικές εκδόσεις που τυπώθηκαν σε διάστημα δύο ετών και οι μεταφράσεις του στην αγγλική και γαλλική γλώσσα που ολοκληρώθηκαν μέχρι το 1619.
naftemporiki.gr
