O στόχος της κυβέρνησης της Αριστεράς, τώρα που ανέλαβε τη διακυβέρνηση, είναι να οδηγήσει τον λαό στην έξοδο από το τούνελ της οικονομικής ύφεσης και της ανθρωπιστικής κρίσης που δημιούργησαν οι ξενόδουλες μνημονιακές πολιτικές των προηγούμενων κυβερνήσεων.

Τα τεράστια προβλήματα που καλείται να αντιμετωπίσει η κυβέρνηση για να ανατάξει τις φοβερές οικονομικές εκκρεμότητες που άφησαν η διαπλοκή και η ρεμούλα των προηγουμένων δεκαετιών, επιβάλλουν μεγάλες αλλαγές στους γνωστούς κατεστημένους τρόπους της αμοιβής και της μισθοδοσίας του πολιτικού προσωπικού και των κάθε λογής συμβούλων του. Περισσότερα

Κάθε δήμος στη χώρα μας υποχρεούται σύμφωνα με τον Καλλικράτη να καταρτίζει επιχειρησιακό σχέδιο.

Το επιχειρησιακό σχέδιο είναι ένα κείμενο στο οποίο αποτυπώνονται τα εξής:

1. Η υπάρχουσα κατάσταση μέσα και έξω από το δήμο
2. Το όραμα και η στρατηγική της πολιτικής ηγεσίας του δήμου
3. Οι άξονες πολιτικής και οι δράσεις που εκφράζονται σε μέτρα
4. Οι επιδιωκόμενοι στόχοι όπως μετρώνται μέσω δεικτών
5. Το Roadmap του δήμου για τη δημοτική περίοδο.

Περισσότερα

8 Μαρτίου 2015 Μέρα Χαρμολύπης για το Γυναικείο Φύλο.

­  158 χρόνια μετά το κίνημα των υφάντρων της Νέας Υόρκης για ισότητα στο ωράριο και το μισθό με τους άντρες που πνίγηκε στο αίμα.

­   105 χρόνια μετά την πρόταση για την καθιέρωση της παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας. Περισσότερα

Ληστεία δισεκατομμυρίων με δράστες υπουργούς Οικονομικών της Ευρωζώνης και υπαλλήλους της Κομισιόν, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ; Ακούγεται τρελό.

Αλλά η κατηγορία βασίζεται σε γεγονότα και ντοκουμέντα που δείχνουν ότι οι αρμόδιοι υπάλληλοι σε Βρυξέλλες και Φρανκφούρτη επέβαλαν απολύτως στοχευμένα μια άκρως αμφιλεγόμενη συμφωνία,στα πλαίσια της οποίας οι πελάτες των κυπριακών τραπεζών έχασαν 3 δισεκατομμύρια, τα οποία εισέπραξε ως κέρδη μία ελληνική τράπεζα. Περισσότερα

Ισχυρίζονται ορισμένοι πως τα πιο αποδοτικά -ως προς την ικανότητα επηρεασμού των καταστάσεων- βήματα, είναι εκείνα που γίνονται με σύνεση.

Που έχουν κατακτήσει οριστικά τα προηγούμενα «εδάφη», που έχουν κατοχυρώσει αληθινές βεβαιότητες και που διερευνούν τα ζητούμενα των μελλοντικών κινητικοτήτων με τη δέουσα μελέτη. Και αφού έχει αποδεδειγμένα μπορέσει κάποιος να αντιληφθεί τη διαφορά που υπάρχει ανάμεσα στο αυτονόητο ενός ζητήματος και στις προκλήσεις των ζητουμένων που το περιγράφουν. Περισσότερα

Η συγγενική σχέση (συνήθως) στην Ελλάδα δεν ποινικοποιείται, και μάλιστα -σύμφωνα με τον νόμο- αν, για παράδειγμα, μια μητέρα κρύψει το καταζητούμενο παιδί της ή μια σύζυγος τον καταζητούμενο άντρα της, δεν διώκεται ποινικά, μιας και η στενή συγγένεια και οι οικογενειακοί δεσμοί υπερκαλύπτουν την ποινική εμπλοκή. Αυτό όμως στις περιπτώσεις που σχετίζονται με τον όρο τρομοκρατία πολύ απλά παύει να ισχύει!

Το είδαμε στις περιπτώσεις της «17 Νοέμβρη», όταν συγγενείς λοιδορήθηκαν, διασύρθηκαν και τελικά αφέθηκαν στην… τύχη τους. Το βλέπουμε και σήμερα με τις συλλήψεις των συγγενών και φίλων των κατηγορουμένων για την οργάνωση «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς», και μάλιστα σε νέα, «βελτιωμένη» έκδοση, με τους κουκουλοφόρους αστυνομικούς να οδηγούν περικυκλωμένες τη μητέρα και τη σύντροφο κατηγορουμένων και την άλλη γυναίκα, που αμέσως βάφτισαν βαποράκι. Περισσότερα

Το μεγάλο «στραγγάλισμα» του Νομού και τα ανύπαρκτα αντισταθμιστικά οφέλη!!!

Η Αιτωλοακαρνανία, από τη Ναύπακτο, το Μεσολόγγι, τον Αστακό, το Αγρίνιο, το Βάλτο, το Ξηρόμερο, από παλαιοτέρων χρόνων έως τις ημέρες μας, έγραψε λαμπρή ιστορία. Έδωσε στην Πατρίδα μας Ανώτατους Άρχοντες, Πρωθυπουργούς, Υπουργούς, Ανώτατους Στρατιωτικούς, που διαμόρφωσαν την σύγχρονη Ελλάδα με κορυφαίο τον Χαρίλαο Τρικούπη. Περισσότερα

Οι αντιδράσεις στις αναφορές του υπουργού Παιδείας σχετικά με τις διαδικασίες αριστείας θύμισαν πως η καθημερινή φλυαρία του σχολιασμού των επίσημων προβληματικών, μέσω της οποίας συχνά διαχέονται ιδέες δίχως σκέψη και σκέψεις δίχως ιδέες, δομείται, σε μεγάλο βαθμό, από όλους αυτούς οι οποίοι, όπως έλεγε ο Κ. Κράους, «άλλοτε γράφουν επειδή δεν έχουν τίποτε να πουν κι άλλοτε έχουν να πουν επειδή γράφουν».

Οι αντιδράσεις αυτές, όμως, σε ένα περιβάλλον όπου η κοινωνικά θεμελιωμένη τεχνοκρατικο-οικονομιστική ψευδαίσθηση νεοφιλελεύθερης έμπνευσης αντέστρεψε τη «φυσική ροή του κόσμου», θεωρώντας τα άτομα μέσα παραγωγής, τον κοινωνικό κόσμο εργαλείο συσσώρευσης και την εργασία εργαλείο κατασκευής εργαλείων, φτάνοντας στο σημείο, μάλιστα, να επιτύχει τη γενικευμένη παραγνώριση του γεγονότος πως ο ορισμός των οικονομικών σκοπών αποτελεί πάντα το αποτέλεσμα μιας πάλης μεταξύ ομάδων εμπλεκομένων μέσα σε συγκρούσεις για σκοπούς οι οποίοι αποτελούν επίσης συγκρούσεις συμφερόντων, δεν εκπλήσσουν κανέναν∙ αποτελούν απλώς άλλη μια ευκαιρία να μετρηθεί ο βαθμός της «σύνεσης», της καρτερικής παραίτησης στην τάξη πραγμάτων, ο βαθμός γήρανσης, με άλλα λόγια, με την οποία εξακολουθούν να διαποτίζουν την ελληνική κοινωνία διάφοροι, ελληνικής εκδοχής, ευαγγελιστές της αγοράς, υποστηριζόμενοι από τους ιερομνήμονες και λαμπαδάριούς τους. Περισσότερα

   Το τελευταίο διάστημα οι εξελίξεις είναι καταιγιστικές.  Ακόμα και την ώρα που θα διαβάζετε αυτό το άρθρο, μπορεί να είναι ήδη ξεπερασμένο.

Παρ’ όλα αυτά θα προσπαθήσω να κάνω ένα απολογισμό της κυβέρνησης συνεργασίας ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, και λέω θα προσπαθήσω γιατί ούτε κι εγώ έχω καταλάβει ακριβώς τι κερδίσαμε!

Ας ξεκινήσουμε με το σίγουρο και δεδομένο πως στις εκλογές της 25^ης Ιανουαρίου εκλέχτηκαν τα κόμματα που είχαν σαν κύριο σύνθημα «έξω από το μνημόνιο, τέλος στη λιτότητα & τέλος στην υπερφορολόγηση των πολιτών». Και ας θυμηθούμε πως προκάλεσαν εκλογές. Με την ευκαιρία της ΜΗ ψήφισης, δεξιού και μνημονιακού Προέδρου της Δημοκρατίας, του Σταύρου Δήμα (τουλάχιστον ο ΣΥΡΙΖΑ). Πρώτο κόμμα ο ΣΥΡΙΖΑ που παίρνει και το μπόνους των 50 εδρών, κόμμα «αριστερό» το οποίο πάντα ζητούσε την απλή αναλογική, αλλά τώρα που διεκδίκησε και κέρδισε την εξουσία, το ξεχνάει. Δεύτερο κόμμα η ΝΔ, κόμμα αντιμνημονιακό έως το 2012. Μνημονιακό, με πολιτικές λιτότητας χειρότερες και από τις προτάσεις της Τρόικας, όταν ανέλαβε την διακυβέρνηση.

Τρίτο, η Χρυσή Αυγή. Ουδέν σχόλιο. Τέταρτο το Ποτάμι. Αγνώστου προέλευσης και προθέσεων, βρήκε πόρτα ανοιχτή και μπήκε. Πρώτα στην ευρωβουλή και τώρα στο ελληνικό κοινοβούλιο. Με πρόγραμμα το οποίο θα ανακοίνωνε 26 Ιανουαρίου (ναι, μετά τις εκλογές). Μετά το ΚΚΕ. Η μόνη σταθερή αξία. Επόμενο οι ΑΝΕΛ. Τελευταία στιγμή για να συμπληρώσει ψηφοδέλτιο (αφού από την αγγελία δεν συμπλήρωνε) κατέβηκε σαν συνδυασμός με εθνικιστικά κόμματα και τους Έλληνες κτηνοτρόφους (ΑΚΚΕΛ). Και τέλος το ΠΑΣΟΚ. Ή αλλιώς, το ΠΑΣΟΚ τέλος. Περισσότερα

Η συμφωνία-συμβιβασμός της Ελλάδας με τους δανειστές της, την Ευρωπαϊκή Ενωση, που εκπροσωπείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και η επιλογή του Προκόπη Παυλόπουλου, ο οποίος εξελέγη Πρόεδρος της Δημοκρατίας, δεσπόζουν στις εξελίξεις της περιόδου, μετά τις προγραμματικές δηλώσεις και την ψήφο εμπιστοσύνης που πήρε η κυβέρνηση.

Και τα δύο θέματα είναι συμβιβαστικές λύσεις και εντάσσονται στους προσανατολισμούς και τις κινήσεις της κυβέρνησης.

Ας ξεκαθαρίσουμε εξ αρχής ότι η κυβέρνηση είναι κυβέρνηση συνεργασίας και ότι ο κύριος κορμός της είναι η Αριστερά, ο ΣΥΡΙΖΑ, που όμως πήρε το 36% στις εκλογές. Με τέτοιο ποσοστό και τις αντίστοιχες ψήφους δεν είναι δυνατόν να σκεφτεί κανείς ότι πάμε για λαϊκή δημοκρατία στην Ελλάδα. Πολύ περισσότερο υπό σκέψιν είναι ακόμα κι αν το ποσοστό αυτό ήταν μεγαλύτερο και είχε άνετη αυτοδυναμία στη Βουλή η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Αναζητεί λοιπόν η κυβέρνηση στηρίγματα, τα οποία είναι πολιτικά, δηλαδή από πολιτικές δυνάμεις εντός και εκτός της Ελλάδας. Περισσότερα