Στον Πανηγυρικό Εσπερινό της εορτής ( 11/07/2026 ) ο π. Μελέτιος, κτήτορας της Ιεράς Μονής

απευθυνόμενος στους προσκυνητές ανέφερε :

“Διαβάστε τα βιβλία με τους “Λόγους του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου “, που εκδίδει το Ιερό Ησυχαστήριο ” Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος ” στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης. Ότι γράφουν οι Μοναχές σε αυτά τα βιβλία, είναι από τις συνομιλίες τους με τον Όσιο. Από το βιβλίο – ” Οικογενειακή Ζωή “- Η ευθύνη των γονέων (Βοήθεια στα παραστρατημένα παιδιά), το κείμενο που ακολουθεί:

” Στο σπίτι είναι απαραίτητο να υπάρχει ατμόσφαιρα αγάπης και ειρήνης.  Το παιδί, αν πάρει λίγη αγάπη από το σπίτι, και να ξεφύγει κάποια στιγμή, θα δη ότι δεν βρίσκει αλλού αγάπη, αλλά μόνον υποκρισία, και θα γυρίσει πίσω. Αν όμως  θυμάται άσχημες σκηνές μέσα στο σπίτι, μαλώματα και αντιδικίες, πως να  του κάνει καρδιά να γυρίσει πίσω;

– Γέροντα, όταν το παιδί φύγει από το σπίτι, τι πρέπει να κάνουν οι γονείς;

– Να προσπαθήσουν να διατηρήσουν μια επαφή μαζί του, ώστε, όταν συνέλθει, να μπορέσει να επιστρέψει στο σπίτι. Να του μιλήσουν με το καλό, να το προβληματίσουν, για να το βοηθήσουν. Άν λ.χ. το παιδί, ξενυχτάει, να του πει η μητέρα: ” Έλα εδώ, παιδάκι μου. Αν ήσουν εσύ στη θέση μου και αργούσαν τα παιδιά σου να γυρίσουν το βράδυ σπίτι, θα μπορούσες να μην ανησυχείς; “

Και η πιο σοβαρή πτώση των παιδιών δεν πρέπει να φέρνει σε απόγνωση τους γονείς, γιατί στην εποχή μας η αμαρτία έγινε μόδα. Να έχουν δε πάντοτε υπ’ όψιν τους και τα εξής:

Τα παιδιά της εποχής μας θα έχουν ελαφρυντικά για τις αταξίες που κάνουν.Το επτά – βαθμός διαγωγής της σημερινής εποχής – έχει την αξία του δέκα, του άριστα, της δικής μας εποχής. Φυσικά οι γονείς θα προσπαθούν να βοηθούν τα παιδιά τους, αλλά να μην ανησυχούν υπερβολικά. Τα παιδιά θα βάλουν μυαλό αργότερα.Τώρα μπορεί να μην καταλαβαίνουν το καλό, γιατί το μυαλό τους δεν ωρίμασε. Είναι θολό και δεν έχουν την διαύγεια να διακρίνουν τον κίνδυνο που διατρέχουν και την ανεπανόρθωτη ζημιά που μπορούν να πάθουν.

Καλό είναι οι γονείς να δείχνουν στο παιδί ότι στεναχωριούνται για τις αταξίες που κάνει, αλλά να μην το πιέζουν και να προσεύχονται. Η προσευχή που γίνεται με πόνο φέρνει θετικά αποτελέσματα. Αν πάλι το παιδί κάνη κάποιο σφάλμα πολύ σοβαρό, τότε οι γονείς να επέμβουν με τρόπο. Αν δεν είναι σοβαρό, ας το παραβλέψουν λίγο, για να μην ερεθίσουν το παιδί και χειροτερέψουν την κατάστασή του ,με αποτέλεσμα να απομακρυνθεί από κοντά τους. Μόνο να προσεύχονται στον Χριστό και στην Παναγία να το προστατεύει.

Η προσευχή των γονέων, ιδίως της μάνας, επειδή είναι καρδιακή και έχει πόνο, πολύ εισακούεται. Όταν ήμουν στην Σκήτη των Ιβήρων, ήρθε τυχαίως ένας νεαρός και με βρήκε. Γύριζε στην Χαλκιδική, βρήκε μια παρέα με προσκυνητές που έρχονταν στο Άγιον Όρος και ήρθε και αυτός μαζί τους στο Κελί. Πά – πά, ήταν άθεος, βλάσφημος, αναιδέστατος! Είχε μια δαιμονική εξυπνάδα και δεν πίστευε τίποτε. Τους έβριζε όλους, μικρούς – μεγάλους. Από ΄δω – από ΄κεί  τον έφερα, ήρθε σε έναν λογαριασμό΄ τον κούρεψα κιόλας, γιατί είχε κάτι μακριά μαλλιά!…” Κοίταξε του λέω, ας είναι καλά η μάνα σου. Οι προσευχές της σε κουβάλησαν εδώ.”

” Ναι, Πάτερ, μου λέει. Γύριζα στην Χαλκιδική και ούτε κι εγώ δεν κατάλαβα πως ήρθα εδώ “.”Αν το μάθει η μάνα σου που ήρθες στο Άγιον Όρος, του λέω, και σε δη έτσι κουρεμένο, τι χαρά θα κάνει !”.

“Που το κατάλαβες Πάτερ; μου λέει. Πράγματι, χαρά που θα κάνη η μάνα μου να με δη έτσι αλλαγμένο!”.

Ο Θεός τον τύλιξε από ΄δω, τον τύλιξε από εκεί και τον πήγε στον … μάστορα!