Ένα από τα πολλά άρθρα που έφτασαν και σήμερα στα mail του agrinioreport.com, όπου μας στέλνετε καθημερινά , κέρδισε το ιδιαίτερο ενδιαφέρον μας και σας το παραθέτουμε ως έχει.
Απεργώ . . . και τρελαίνομαι !! 4 Φλεβάρη 2016
“Και βλέπω ειδήσεις που λέτε από νωρίς και γίνεται ο χαμός παντού. Νέκρωσε όλη η Ελλάδα σήμερα, κλειστά όλα.
Τρακτέρ στους δρόμους και μέσα στις πόλεις, κλειστά όλα τα καταστήματα και οι καφετέριες, άχυρα να σκεπάζουν τις εισόδους ξένων αλυσίδων σούπερ μάρκετ, άλλα άχυρα να καίγονται σε πλατείες, γάλατα να χύνονται στους δρόμους, παπάδες να οδηγούν τρακτέρ συμμετέχοντας στην απεργία και αυτοί, οικογένειες ολόκληρες στους δρόμους με βροχή ή όχι.
Μάλλον κάτι δεν πάει καλά ή σε κάποια άλλη χώρα μένω σκέφτομαι….
Όλα τα παραπάνω τα έβλεπα όλη μέρα στο διαδίκτυο και στην τηλεόραση ….. όπως και όλοι εσείς, σωστά; Σωστά θα μου πείτε.
Και βγαίνω που λέτε για να πάω και εγώ να συμμετάσχω στην απεργία και παίρνω τον κατήφορο.
Ψυχή στο δρόμο (τουλάχιστον στην αρχή) μέχρι να φτάσω στις πλατείες. Και λέω στις πλατείες γιατί εμείς εδώ σε αυτή την πόλη, είμαστε τόσοι πολλοί όταν μαζευόμαστε να απεργήσουμε που δεν χωράμε στη μία θέλουμε και δεύτερη και χωριζόμαστε για να μην ασφυκτιούμε.
Μόλις έφτανα προς το κέντρο όλο και κάτι παραπάνω έβλεπα ανοιχτό(από τα καταστήματα εστίασης και τους φούρνους). Κοιτάω το κινητό μου να τσεκάρω ημερομηνία και μέρα μήπως και τα έχασα ο άνθρωπος και κατέβηκα λάθος μέρα. Σωστός είμαι, λέω στον εαυτό μου … Πέμπτη 4 Φλεβάρη.
Κλειστά δεν πρέπει να είναι όλα αναρωτιέμαι; Δε βαριέσαι δυο τρία άνοιξαν μόνο σκέφτομαι και συνεχίζω. Βλέπω κόσμο στην πρώτη πλατεία την κεντρική και χάρηκα. Ομιλίες, ντουντούκες, παλμός στην απεργιακή κινητοποίηση. Αυτά είναι λέω, έστω και αν ψιχαλίζει, θα κάνουμε και την καθιερωμένη πορεία και μετά θα πάω και στην άλλη συγκέντρωση(στην πάνω πλατεία).
Γιατί εμένα δεν με νοιάζουν τα χρώματα και τα κόμματα αλλά το ότι το παιδί μου δεν θα μείνει για πολύ στην Ελλάδα για δουλειά μιας και δεν βρίσκει, σύνταξη δεν θα πάρει και η δική μου θα κοπεί ακόμη περισσότερο και δεν ξέρω αν θα μπορώ να τα βγάλω πέρα.
Ρίχνω μια ματιά και βλέπω όλα τα μαγαζιά γύρω από την πλατεία ανοιχτά. Τι έγινε ρε παιδί μου λέω. Γιατί αυτό σήμερα; Όχι πως με πειράζει, προς Θεού, δημοκρατία έχουμε και ο καθένας πράττει αυτό που θέλει και μπορεί πραγματικά.
Αλλά μου ήρθε στο μυαλό και η άλλη η πρόσφατη απεργία για τα νοσοκομεία του Νομού μας. Μόλις τελείωσαν οι ομιλίες, ακόμη και κάποιοι από αυτούς που έβγαλαν λόγο, έτρεξαν να ανοίξουν τις πόρτες από τα μαγαζιά τους. Εδώ κολλάει η παροιμία του λαού μας: «έκλασε η νύφη σχόλασε ο γάμος». Να σας πω βέβαια πως η απεργία για εκείνη την μέρα(27 Γενάρη) ήταν μέχρι τις 3:00 το μεσημέρι. Στη 1:00 το μεσημέρι απολάμβαναν όλοι την όμορφη μέρα στις καρέκλες της πλατείας(και όχι μόνο) και οι σερβιτόροι έτρεχαν και δεν έφταναν για να προλάβουν. Υπήρχαν και οι μεμονωμένες περιπτώσεις αυτών που δεν άνοιξαν ή αυτών που άργησαν να ανοίξουν για να είμαστε δίκαιοι.
Να επανέλθω όμως στα σημερινά και να σας πω, πως και μέσα στην βροχή ολοκληρώθηκαν και οι δύο συγκεντρώσεις και είχαν κόσμο, αλλά θα μπορούσαν να είχαν και περισσότερο.
Θα μου πείτε γιατί σας τα λέω τώρα αυτά;
Γιατί λόγο της ηλικίας μου συγκρίνω το χθες και το σήμερα, τις αντιδράσεις και τις διεκδικήσεις. Το σθένος στα θέλω μας χωρίς δόλο και με καθολική συμμετοχή για το καλό όλων μας. Περνώντας ο καιρός όμως βλέπω πως ή δεν έχουμε πρόβλημα επιβίωσης σε αυτή την περιοχή ή έχουμε απόθεμα ακόμη ή κάτι έχει το νερό και μας πειράζει πολύ, μα πάρα πολύ!!
Οι Έλληνες από τα παλιά χρόνια είχαμε πρόβλημα συνεννόησης μεταξύ μας και ομόνοιας. Αν κάποιοι έχουν αρχίσει ήδη να το ξεπερνούν εμείς στην περιοχή μας και πάλι είμαστε ακόμη μακριά από αυτόν τον στόχο.
Με λυπεί πολύ όλο αυτό που ζω τα τελευταία χρόνια, δεν ανήκω πουθενά κομματικά για να έχω κάτι να περιμένω ή να χρειαστεί να ακολουθήσω κάποιον για να φροντίσω να τοποθετήσω το παιδί μου. Δεν το θέλω άλλωστε.
Πάντως σήμερα, καλύτερα να μαζευόμασταν εδώ στην πόλη μας, για την Παγκόσμια μέρα κατά του Καρκίνου. Ίσως αυτό μας έκανε να βάλουμε κλειδί με την ψυχή μας στα μαγαζιά μας και να συγκεντρωθούμε περισσότεροι και σε μια πλατεία έστω και για μια φορά.
Άλλωστε 4 Φλεβάρη είναι, Παγκόσμια μέρα κατά του Καρκίνου κάθε μορφής …!!!
Αναγνώστης ετών 66 από την πόλη του πλούτου το Αγρίνιο.
