Είμαι Νοσηλευτής.

Ονομάζομαι…………….δεν έχει σημασία.
Είμαι ο Νοσηλευτής σου.
Είμαι εδώ για να φροντίσω εσένα σε όποια ανάγκη έχεις, σωματική ή ψυχική.
Είμαι ο κρυφός ήρωας που δε θα δεις ποτέ γιατί τα μάτια σου είναι εκπαιδευμένα να κοιτάνε μόνο ψηλά κι εγώ Είμαι σκυμμένος να σου βρω φλέβα, δε με βλέπεις.
Είμαι το Α που σε παραλαμβάνει από το χέρι στα επείγοντα και το Ω που σου δίνει το εξιτήριο στο χέρι πάλι.
Είμαι ο τελευταίος άνθρωπος που θα δεις το βράδυ και ο πρώτος που θα αντικρίσεις το πρωί.
Μερικές φορές δε προλαβαίνω να πιω ένα ποτήρι νερό γιατί πρέπει να ενυδατώσω εσένα κι άλλους 20.
Είμαι αυτός που θα σου βάλω τις φωνές όταν θα πεις »δε μπορώ άλλο».
Είμαι ο κλόουν του παιδιού σου, αρκεί να μου δώσει ένα χαμόγελο.
Είμαι αυτός που θα »πιω το αίμα» των δικών σου, προκειμένου να στο μεταγγίσω μαζί με όλες μου τις ευχές.
Είμαι αυτός που Είμαι μαζί σου μόνο στις λύπες σου. Θέλω τις χαρές σου να τις μοιράζεσαι μόνο με τους δικούς σου. Μου φτάνει που έγινες καλά.
Είμαι ο λειτουργός που είμαι συνεχώς προσωπικό ασφαλείας στη κλινική, έχει ή δεν έχει απεργία.
Είμαι αυτός που δεν είχε συνάχι εκείνη τη μέρα που με είδες να κλαίω πάνω από το κρεβάτι του παιδιού σου, έκλαιγα από χαρά μόνος, γιατί επρόκειτο να σου πω πως η θεραπεία απέδωσε.
Είμαι εκείνος που έμεινα όλο το βράδυ και σου έκανα παρέα γιατί οι δαίμονες σε κυνηγούσαν πάλι και φοβόσουν.

Το κράτος με άκουσε και πήρε τα λόγια μου τοις μετρητοίς τόσα χρόνια. Εύχομαι να μας δει κάποια στιγμή. Τον ιδρώτα μας. Την αγωνία μας. Τη ψυχή μας που βγαίνει κάθε μέρα.
Είμαι τόσα χρόνια στα νοσοκομεία και ακόμα δεν έμαθα να αμύνομαι. Δάκρυσα τη πρώτη φορά που »έφυγε» κάποιος, δάκρυσα τη δεύτερη, δάκρυσα τη τρίτη. Ακόμα δακρύζω, κάθε φορά.
Δεν έχω ωραία φωνή να σου τραγουδήσω, αλλά το χαμόγελό σου είναι μουσική για τα αυτιά μου.
Δεν Είμαι καν όμορφος, αλλά έχω όμορφους συναδέλφους.
Είμαι ο δικηγόρος σου, ο συνήγορος υπεράσπισης στη μήνυση που σου κατέθεσε ο θάνατος. Μη φοβάσαι. Το “χουμε.
Είμαι αυτός που θα χαρεί πολύ να σου πει »αντίο, μη τολμήσεις να ξαναέρθεις εδώ». Ποτέ ένα »αντίο» δεν ήταν τόσο χαρούμενο.
Είμαι……Είμαι…..Είμαι πολλά περισσότερα. Δε θα σου πω άλλα.
Αυτή είναι η βδομάδα μου. Γιορτάζω. Κι εγώ και όλοι οι συνάδελφοί μου.

Είμαστε ο άνθρακας στα μάτια πολλών, μα πραγματικά διαμάντια στη πραγματικότητα όλων.
Μαρμάρινες ακλόνητες κολώνες, η δύναμη της υγείας. Οι υπερασπιστές της ζωής. Οι ανθρωπινοί άνθρωποι.
Χρόνια πολλά συνάδελφε. Χρόνια πολλά συναδέλφισσα.

Λάμπρος Λιάπης

Νοσηλευτής Μονάδας Τεχνητού Νεφρού

Γενικό Νοσοκομείο Μεσολογγίου

onairnews.gr