Να ξεμπερδεύουμε με το παλιό.
Η ελληνική πολιτική τάξη , έχει ειδικευτεί στην ικανότητα να φθείρει και να αλλοιώνει νοήματα, τα οποία σε δεδομένη χρονική συγκυρία συμπυκνώνουν και αντανακλούν συλλογική επιθυμία και ανάγκη.
Ιδεολογικά σχήματα, έννοιες και συνθήματα, που ως μια άσβεστη φλόγα, λειτούργησαν καταλυτικά και διαμόρφωσαν συλλογικές συνειδήσεις που άλλαξαν την Ευρώπη και τον κόσμο, στην Ελλάδα χρησιμοποιήθηκαν ως προεκλογικά σποτάκια αλίευσης ψήφων και έγιναν στάχτη με την ανάληψη της εξουσίας.
Πρόκειται για τον ορισμό της πολιτικής καπηλείας η οποία συντελείται επί τη βάσει μιας δομικής ανικανότητας του πολιτικού συστήματος , να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τις διαχρονικές παθογένειες του.
Το πολιτικό σύστημα και τα πρόσωπα που τα τελευταία χρόνια κυρίως το υπηρετούν , θα πρέπει να υπερβούν την παθολογική ανάγκη τους να γίνονται βραχυπρόθεσμα αρεστοί και δημοφιλείς, θυσιάζοντας βασικές οικονομικές , κοινωνικές και πολιτιστικές αξίες που συγκροτούν μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα.
Ο κυνισμός της αναπαραγωγής της εξουσίας , ως αυτοσκοπός , με κύριο περιεχόμενο της πολιτικής δράσης την επικοινωνία και την εξαπάτηση, οδηγούν στην κατάρρευση κάθε αίσθησης ή αισθητικής της πολιτικής , ως μέσο προόδου, ευημερίας και διαρκούς εκσυγχρονισμού των θεσμών και της οργάνωσης της κοινωνίας σε όλα τα επίπεδα.
Αυτό το πλαίσιο απαξιώνει την πολιτική και όσους ακόμη και άδολα ή με όραμα προσπαθούν να την υπηρετήσουν.
Ελαχιστοποιεί την επιθυμία των πολιτών για συμμετοχή, καθώς πέραν της απαξίωσης αισθάνονται και μια ματαιότητα.
Αυτό είναι το παλιό και όσοι δήθεν νέοι το υπηρετούν , είναι ο πιο σκληρός στρατός του κατεστημένου και της συντήρησης του.
Το νέο αξιώνει και υπηρετεί την αλήθεια.
Το νέο έχει συγκεκριμένο σχέδιο, το τι θα αλλάξει , γιατί θα το αλλάξει ,πως θα το αλλάξει και με ποιους.
Το νέο δεν κατασκευάζει εχθρούς για να δημιουργήσει ανώφελα πάθη.
Το νέο δίνει σχήμα στην ελπίδα μέσα από την λογική σκέψη , τον αποδογματισμό ,την εργατικότητα, τις ευκαιρίες , την ισονομία, την αξιοκρατία, την συναίνεση, την ανοχή και την αναγνώριση .
Όσοι λοιπόν συνθηματολογώντας προεκλογικά, θέλουν να τελειώνουν με το παλιό, να νιώθουν ανασφαλείς και να επαναπροσδιορίσουν την πολιτική τους παρουσία και συνεισφορά στο νέο.
Ίσως άθελά τους , το παλιό να το ισχυροποιήσουν.
Νίκος Καραγιάννης
