Λένε πολλοί ότι τα πάντα στη ζωή έγκεινται στις επιλογές μας και το πως τις αντιμετωπίζουμε.

Εφαλτήριο για το παρόν άρθρο αποτέλεσε το καλλιτεχνικό σχέδιο που φιλοξενείται εντός αυτού και που πιθανολογείται ότι κάποιος μαθητής σχεδίασε σε θρανίο Τεχνικής Σχολής του Αγρινίου. Και ήταν ένα ερέθισμα ώστε να αναλογιστούμε αν τελικά κάνουμε αυτό που θέλουμε στη ζωή ή μήπως κάνουμε αυτά που θέλουν τρίτοι για εμάς και υπάγονται στα κλασικά κοινωνικά πρότυπα;

Για να επιστρέψουμε στον μαθητή, ο συγκεκριμένος σχεδίασε μετά κόπου και χρόνου, ένα ιδιαίτερα εντυπωσιακό σχέδιο. Αυτό είναι κάτι που είναι γεγονός. Αυτό που έρχεται όμως σαν απορία είναι αν ο συγκεκριμένος μαθητής, ο οποίος όπως φαίνεται έχει αμέριστο ταλέντο, έκανε τη σωστή επιλογή όσον αφορά στο να αναπτύξει το συγκεκριμένο ταλέντο του ή αν ακολούθησε κάτι που άλλοι ήθελαν για αυτόν. Ένα δίλημμα που ως γνωστόν έχει δύο εκδοχές αρκετοί από εμάς αναμφισβήτητα έχουμε κληθεί να διαλέξουμε μία από αυτές. Σίγουρα έχει μια ιδιαίτερη τεχνική στη ζωγραφική ο συγκεκριμένος “καλλιτέχνης-μαθητής”. Έχει επιλέξει όμως να ασχοληθεί με αυτή τη τέχνη ή “περιορίζεται” στο να κάνει κάτι άλλο;

Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που έχουν μια κλίση σε κάποιον τομέα. Αρκετοί από αυτούς επιλέγουν να το αναπτύξουν στο μέγιστο δυνατό αυτό τους το ταλέντο. Είναι κι άλλοι ωστόσο που δεν πράττουν αναλόγως και υπεισέρχονται πολλοί παράγοντες για αυτή τους την επιλογή. Ο πιο σημαντικός ίσως είναι οι επιταγές της σημερινής κοινωνίας.

Δυστυχώς η κρίση μας έχει δείξει το άσχημο πρόσωπό της τα τελευταία χρόνια και πολλοί, κατά συνέπεια, επιλέγουν να ασχοληθούν με κάτι το οποίο θα τους αποφέρει όσο περισσότερα κέρδη είναι δυνατόν. Έτσι, το ταλέντο μπαίνει σε δεύτερη μοίρα και στο προσκήνιο έρχονται άλλες προτεραιότητες με αποτέλεσμα να δημιουργείται μια εσώτερη μάχη στο εκάστοτε άτομο καθώς κάνει πράγματα που “πρέπει” νοσταλγώντας πράγματα που “θέλει”.

Μια μάχη που δυστυχώς είναι άνιση και 2 παρονομαστές που έχουν αντίθετα πρόσημα, καθώς στο τέλος επικρατεί η επιλογή που θα αποφέρει ένα καλύτερο τρόπο ζωής, που θα αποφέρει δηλαδή τα προς το ζην παραγκωνίζοντας την ευχαρίστηση και την “εσωτερική ηρεμία”. Έτσι είναι όμως η σημερινή εποχή, δεν είναι δηλαδή λίγοι αυτοί που επιλέγουν να κάνουν κάτι άλλο από αυτό που πραγματικά θέλουν προς τέρψιν τρίτων ή επειδή η ανάγκη το επιτάσσει. Δε πρέπει όμως να καταστρατηγηθούν τα “θέλω” αλλά πρέπει να επιστρέψουν στην επιφάνεια εν ευθέτω χρόνω. Γιατί μέσα από αυτά εκφράζεται κανείς εντονότερα και με μια πιο αγνή αλήθεια και μπορεί να μην του φέρνουν τα επιθυμητά χρήματα ή ο, τι άλλο, αλλά του δίνουν άλλα αγαθά,  “αγαθά ζωής”.