Ἂς μὴν κρυβόμαστε

ἡ φωτιὰ καίει μέσα μας
σὲ ἀναζήτηση σώματος
ἂς μιλήσουμε ἔξω ἀπ’ τὰ δόντια
ὁ ἔρωτας μᾶς βάζει σὲ κίνηση
ἂν καὶ στὰ ὄνειρα
οἱ συναντήσεις εἶναι πιὸ εὔκολες
δὲν μποροῦμε ν’ ἀπαρνηθοῦμε τὸν ἔρωτα

ἔρωτι δὲ μάχεσθαι χαλεπὸν οὔτε καὶ θέλουμε νὰ ὑποταχθοῦμε
στὴ σαρωτικὴ δύναμή του
συλλογίσου Ἄνθρωπε
Ἔρως καὶ Κάλλος
συνομολογοῦν τὸ θαῦμα

Ἄνθρωπε
κι ὁ ἥλιος ἀνατέλλει κι ὁ ἥλιος δύει
ἀλλὰ αὐτὸ τὸ ὑπέροχο ταξίδι δὲν ἔχει τέλος
κι ὁ ἄνθρωπος ἀνατέλλει κι ὁ ἄνθρωπος δύει
ἀλλὰ αὐτὸ τὸ ὑπέροχο ταξίδι ἔχει τέλος