Μετά την συνέντευξη του πρώην πρωθυπουργού Σαμαρά σε μεγάλη αθηναϊκή εφημερίδα, όπου εγκωμίασε τα «καλά» που συνέβησαν επί κυβερνήσεώς του, τρομάρα του, ήρθε η σειρά ενός άλλου φαντάσματος από το πολιτικό παρελθόν να κάνει την εμφάνισή του.
Ο λόγος για τον τέως πρωθυπουργό κ. Σημίτη, που αν μη τι άλλο, προσπάθησε και αυτός με τη σειρά του να ρίξει στάχτη στα μάτια του κόσμου. Ο «εκσυγχρονιστής» κατά τα άλλα Σημίτης, σε διάλεξη που έδωσε στο πανεπιστήμιο Κύπρου με θέμα «Η ευρωπαϊκή Ένωση σε αδιέξοδο;», τόνισε μεταξύ άλλων και τα εξής: «ο εθνολαϊκιστικός λόγος, τα μεγάλα λόγια για την εθνική κυριαρχία της χώρας, που δεν επιτρέπεται και δεν μπορεί να περιορισθεί, όπως και οι φαντασιώσεις “ότι εμείς θα διαμορφώσουμε μία νέα ευρωπαϊκή πολιτική διαφορετική εκείνης που μας επιβλήθηκε” αποτελούν ένα μόνιμο εμπόδιο, να συνειδητοποιήσουμε και να αξιοποιήσουμε τις δυνατότητες μας». Ο εθνολαϊκιστικός λόγος, υποστήριξε, «δεν ενδιαφέρεται για τη χώρα». Εκείνο που επιδιώκει, εκτίμησε ο κ. Σημίτης, «είναι η προστασία του συντηρητικού κατεστημένου που παρουσιάζεται υπό διάφορες σημαίες και μορφές – ακροδεξιές, δεξιές, αριστερές ή επαναστατικές».
Σύμφωνα με τα πολιτικά δρώμενα κυρίες και κύριοι, και όπως αυτά εξελίσσονται, είναι φύση αδύνατο, κατά τον κ. Σημίτη, εμείς οι Έλληνες να ακολουθήσουμε έναν διαφορετικό δρόμο από αυτόν που μας επιβλήθηκε, από τους εταίρους μας, ξεχνώντας προφανώς ο πρώην πρωθυπουργός να επισημάνει ότι αυτή η επιβολή έγινε με τις συγκαταθέσεις των εκάστοτε κυβερνήσεων που πέρασαν από την Χώρα μας από το 1974 και δώθε. Θεωρεί φαντασίωση ο κ. Σημίτης, να υπάρξει λαϊκή αντίδραση σε κάτι που μας επιβλήθηκε. Δεν το’ ξερα «άρχοντα της διαπλοκής» ότι οι ευρωπαϊκές ντιρεκτίβες πρέπει να θεωρούνται από εμάς ευαγγέλιο; Δεν ήξερα ότι ένας λαός δεν έχει περιθώρια αντίδρασης, επειδή το επέβαλε η ΕΕ. Εξάλλου πάντα πίστευα ότι οι συμφωνίες γίνονται ενίοτε και για να σπάνε.
Το τελευταίο διάστημα, και ενόψει των κινητοποιήσεων για το ασφαλιστικό από όλους τους κλάδους που συντελούν τον κοινωνικό ιστό της Χώρας μας, κάποιοι προσπαθούν να διαστρεβλώσουν την πραγματικότητα μόνο και μόνο για μικροκομματικές σκοπιμότητες. Είναι αλήθεια ότι όποιος αντιδρά σήμερα χαρακτηρίζεται ως ακραίος, κάνοντας μάλιστα οι πολιτικοί αναγωγή των αντιδρώντων σε ακραίες δυνάμεις του Τόπου μας. Αλίμονο αν όλοι οι αντιδρώντες Έλληνες ανήκαν στην άκρα δεξιά ή στην άκρα αριστερά, μιας και τότε δεν θα υπήρχε το πολιτικό δίπολο Σύριζα-Ν.Δ, αλλά αυτό μεταξύ ακροδεξιών και ακροαριστερών και μάλιστα με μεγάλα ποσοστά. Είναι εμφανής η αντίδραση των καθεστωτικών πολιτικών δυνάμεων, όπου ελλείψει επιχειρημάτων χρησιμοποιούν αβάσιμα στοιχεία για να καλύψουν τις τωρινές όσο και τις παρελθούσες αστοχίες τους. Παραγνωρίζουν ακόμη ότι, αν η κατάσταση συνεχιστεί με τον κόμπο να φτάνει στο χτένι, δεν αποκλείεται η ενίσχυση των ακραίων πολιτικών δυνάμεων που προανέφερα. Τότε ποιος θα είναι υπεύθυνος; ο λαός που αντέδρασε κατ’ αυτό τον τρόπο, μη δυνάμενος να κάνει κάτι άλλο, ή αυτοί που τον έσπρωξαν προς τα εκεί με τις λάθος πολιτικές τους;
ΚΕΡΒΕΡΟΣ
ΥΓ. είκοσι χρόνια έκλεισαν φέτος από τότε που η αλήστου μνήμης κυβέρνηση Σημίτη, έδινε εντολή στα ΜΑΤ να σκάσουν τα λάστιχα από τα τρακτέρ των αγροτών, όταν οι τελευταίοι είχαν κλείσει τους δρόμους αντιδρώντες στην τότε Κοινή Αγροτική Πολιτική της ΕΕ, συμφωνία που ψήφισε και η Ελληνική πλευρά. Αυτό για να μην ξεχνιόμαστε.








