O ολισθηρός κατήφορος της Τουρκίας μέσα στην πύρινη ζώνη της Ανατολικής Μεσογείου

Πριν από 10 μέρες παρακολουθήσαμε με έκπληξη την παρ’ολίγον σύγκρουση Ελλάδος Τουρκίας με την τελευταία να επιχειρεί διά της βίας έρευνες σε ξένη υφαλοκρηπίδα.

Η Λιβύη φλέγεται λόγω εμφυλίων συγκρούσεων,τις οποίες υποθάλπουν και εξωτερικά συμφέροντα που στηρίζουν τα αντιμαχόμενα μέρη μέσω των εταιρειών μισθοφόρων,κατάσταση η οποία μπορεί να οδηγήσει και γειτονικές χώρες όπως η Αίγυπτος σε εμπλοκή.Πρόσφατα αναζωπυρώθηκε και η εστία έντασης μεταξύ Αζέρων και Αρμενίων,η οποία επεκτάθηκε και σε επίπεδο κοινοτήτων σε όλη την Ευρώπη.Κοινός παρανομαστής όλων:η Τουρκία.

Ο εθνικισμός και τα μακρόπνοα σχέδια της πολιτικής και στρατιωτικής εξουσίας της γείτονος επιβάλλουν την μετατροπή της χώρας σε περιφερειακή δύναμη στα πρότυπα της προγόνου Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.Οι κινήσεις των Τούρκων διακατέχονται από μια επιθετική και κατακτητική  διάθεση έναντι των υπολοίπων γειτονικών κρατών.Πόσο καταστροφική θα είναι άραγε αυτή η πολιτική?

Κατά πρώτον η Τουρκία έχει ένα πλεονέκτημα που λίγες χώρες κατέχουν λόγω της γεωγραφικής της θέσης.Αυτό είναι η εύνοια των ΗΠΑ με τις οποίες η συνεργασία θα μπορούσε να καρποφορήσει παρά τις όποιες διαφωνίες στο Κουρδικό ζήτημα.

Η Ρωσία παρά τις φιλοδοξίες της δεν μπορεί να παίξει ρόλο εφάμιλλο του αμερικανικού παράγοντα και να ρυθμίσει τις εξελίξεις.Άλλωστε παραδοσιακά Ρωσσία και Τουρκία είχαν αντικρουόμενα συμφέροντα ανέκαθεν.Ο Ερντογάν όμως θεώρησε ότι μια συνεργασία με τον Ποιύτιν θα ωφελούσε τη χώρα του και αδιαφόρησε για την αντίδραση του ΝΑΤΟ σε αυτή την κίνηση.

Αυτό έδωσε στον Πούτιν να καταφέρει καίριο-αν όχι τελειωτικό-χτύπημα στην νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ, σε μια περιοχή πιυ ενδιαφέρει έντονα τα ρωσικά συμφέροντα.Η αγορά του συστήματος S-400 θα είναι μια πληγή ανάμεσα σε ΝΑΤΟ και Τουρκία που ενδεχομένως να μην κλείσει ποτέ,δεδομένου του φόβου μεταφοράς τεχνολογικών πληροφοριών από την Αμερική στη Ρωσία και αντιστρόφως.

Στην ουσία ο Ερντογάν πάτησε σε 2 βάρκες και κινδυνεύει να βυθιστεί και από τις 2 μεριές.Ήδη με τη Ρωσία ξανασυγκρούεται ενώ η Τουρκία δεν αναγνωρίζεται πλέον ως αξιόπιστος σύμμαχος απο το ΝΑΤΟ.Η χώρα απομονώθηκε πλήρως.

Έπειτα η συμπεριφορά της Τουρκίας προς την Ελλάδα δείχνει την έλλειψη συνεργασίας και αίσθησης της πραγματικότητας από την τουρκική πλευρά.Παρακολουθήσαμε την απόπειρα εισβολής λαθρομεταναστών στα ελληνοτουρκικά σύνορα στον Έβρο,επιχείρηση που απέτυχε  και εξέθεσε την Τουρκία ως θρασύ και ταυτόχρονα ανίκανο στις ενέργειες του παράγοντα που μόνο προβλήματα θα προκαλέσει.Το 2ο φιάσκο  σχετίζεται με τις έρευνες στο Ορούτς Ρέϊς .Διατυμπάνιζαν οι Τούρκοι δεσμεύοντας μια ελληνική περιοχή οτι θα κάνουν έρευνες και τελικά δεν έφυγε ποτέ το καράβι λόγω αντίδρασης του ελληνικού στόλου.Η Τουρκία εμφανίστηκε  για μία ακομα φορά ως θηρίο που βρυχάται χωρίς να μπορεί να δαγκώσει και η ηγεσία οπως και οι Τουρκικές Ε.Δ. κρίθηκαν ως μη αποτελεσματικές.Παρ’ όλα αυτά ο Ερντογάν και το επιτελείο του βρίσκονται ακόιμα στη μέθη της νεοθωμανικής τους ονείρωξης.Ας ελπίσουν να μην ξυπνήσουν απότομα.

Όλες αυτές οι εξελίξεις πρέπει να δείξουν στην ελληνική ηγεσία οτι τα τόσα χρόνια ανόητης εμμονής στον κατευνασμό φέρνουν τον πόλεμο πιο κοντά.Η Τουρκία ενεργεί όσο δεν βλέπει αντίδραση.Η πρόσφατη ετοιμότητα των ελληνικών Ε.Δ. χάραξε το δρόμο για την επόμενη μέρα.Δεν είναι η τουρκική πολιτική ευθύνη του Ερντογάν διότι και οι πολιτικοί του αντίπαλοι τα ίδια θα έκαναν αν ήταν στην εξουσία.Η ελληνική κυβέρνηση ας δει με προσεκτική ματιά τα δεδομένα και ας κινηθεί με μοναδικό κίνητρο το εθνικό συμφέρον.

 

Please follow and like us: