JOHN STEINBECK-Το μαργαριτάρι    

Από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος κυκλοφορεί σε νέα μετάφραση του Μιχάλη Μακρόπουλου η κλασική νουβέλα του Τζον Στάινμπεκ Το μαργαριτάρι (The Pearl).

Στο βιβλίο που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά σε μορφή νουβέλας το 1947, ο βραβευμένος με Νόμπελ Λογοτεχνίας συγγραφέας αφηγείται την τραγική ιστορία ενός φτωχού ανδρόγυνου, του Κίνο και της Χουανίτα, που νομίζουν πως η τύχη τους αλλάζει όταν ο Κίνο, έμπειρος αλιέας μαργαριταριών, βρίσκει στη θάλασσα το Μαργαριτάρι του Κόσμου.

Με το Μαργαριτάρι ελπίζουν πως θα μπορέσουν να πληρώσουν το γιατρό που θα σώσει τη ζωή του γιου τους Κογιοτίτο και να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους για το μέλλον.

Μόνο που το Μαργαριτάρι φέρνει μάλλον δεινά, παρά ευτυχία. Η Χουανίτα καταλαβαίνει από νωρίς την κακοτυχία που το συνοδεύει, ο Κίνο όμως θα παλέψει εναντίον όλων πιστεύοντας ότι, χάρη στο Μαργαριτάρι του, θα αποκτήσει όσα έχει ονειρευτεί, εθελοτυφλώντας μπροστά στην καταστροφή που καραδοκεί.

Εμπνευσμένη από έναν μεξικανικό μύθο, η ιστορία του Στάινμπεκ έχει τη δύναμη μιας παραβολής. Η κριτική είδε το βιβλίο ως μια λυρική συμπύκνωση της ανθρώπινης εμπειρίας, ενώ ο ίδιος ο συγγραφέας δήλωνε πως με το Μαργαριτάρι θέλησε να μιλήσει «για την ανθρώπινη απληστία, τον υλισμό και την εγγενή αξία ενός πράγματος».

Ακριβώς επειδή πραγματεύεται θεμελιώδη ζητήματα όπως τη μάχη του Καλού και του Κακού που ενυπάρχει στην ανθρώπινη φύση, την ισχύ της απληστίας και της χειραγώγησης αλλά και την ανιδιοτελή αγάπη, Το Μαργαριτάρι διδάσκεται ώς σήμερα στα αμερικανικά σχολεία.

Το Μαργαριτάρι μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο το 1947, στην ομώνυμη πολυβραβευμένη ταινία του Εμίλιο Φερνάντεζ συνσεναριογράφος της οποίας ήταν ο συγγραφέας.

 

Ο John Ernst Steinbeck (Τζον Στάινμπεκ) γεννήθηκε το 1902 στο Σαλίνας της Καλιφόρνιας και πέθανε το 1968 στη Νέα Υόρκη. Η καταγωγή του, από τον προπάππο του, ήταν γερμανοϊρλανδική. Οι γονείς του ζούσαν σε μια μικρή πόλη κοντά στο Μοντερέι και ο Τζον, που ως νεαρός δούλευε τα καλοκαίρια σε αγροκτήματα της περιοχής, γνώρισε από πολύ νωρίς και από κοντά, τη δύσκολη ζωή των μεταναστών και των εργατών, την οποία περιέγραψε με μεγάλη δραματουργική δύναμη στο έργο του. Φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ, αλλά προτού πάρει το πτυχίο του πήγε στη Νέα Υόρκη όπου έκανε διάφορες δουλειές, ενώ παράλληλα άρχισε να γράφει. Την περίοδο της Μεγάλης Ύφεσης, την οποία αποτυπώνει γλαφυρά σε πολλά από τα έργα του, ζει με την πρώτη του γυναίκα σε ένα εξοχικό στο Μοντερέι, το οποίο του έχει προσφέρει ο πατέρας του μαζί με ένα γενναίο δάνειο, για να μπορέσει να αφιερωθεί στο γράψιμο. Το πρώτο του μυθιστόρημα, Η χρυσή κούπα, δημοσιεύτηκε το 1929. Έγινε γνωστός με το μυθιστόρημα Τορτίγια Φλατ το 1953, αλλά η μεγάλη επιτυχία ήρθε το 1937 με το Άνθρωποι και ποντίκια, ενώ το 1940 τιμήθηκε με το Βραβείο Πούλιτζερ για Τα σταφύλια της οργής. Το 1962 τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας. Ο Στάινμπεκ θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς του πρώτου μισού του 20ού αιώνα, κύριος εκπρόσωπος του νατουραλισμού και της κοινωνικής πεζογραφίας στην Αμερική. Αποκλειστικά από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος κυκλοφορούν, σε μεταφράσεις του Μιχάλη Μακρόπουλου, τα βιβλία του Άνθρωποι και ποντίκια, Τα σταφύλια της οργής, Τα λιβάδια του ουρανού, Ανατολικά της Εδέμ και Το μαργαριτάρι.