Περί πανεπιστημιακής αστυνομίας

Σχετικά με επίμαχη απόφαση  για ίδρυση πανεπιστημιακής αστυνομίας θα ασχοληθεί το σημερινό άρθρο, γραμμένο μάλιστα από άτομο που εργάζεται ως προσωπικό ασφαλείας σ’ένα από τα μεγαλύτερα πανεπιστήμια της χώρας. 

Ως  εκ τούτου είναι σε θέση να περιγράψει γλαφυρά και ρεαλιστικά την υφιστάμενη κατάσταση και να καταστήσει σαφές κατά πόσο θα πετύχει η κίνηση αυτή ή όχι.

Η απόφαση προβλέπει να διορισθούν ένστολοι φρουροί με ράβδους και χειροπέδες στα πρότυπα του Καναδά για να επεμβαίνει σε έκνομες καταστάσεις στις διάφορες σχολές. Φοιτητικές παρατάξεις και πρυτάνεις  αντιδρούν με το επιχείρημα της ισχύος του «πανεπιστημιακού ασύλου» παραβλέποντας τις παρεκτροπές και το αίσθημα ασυδοσίας που με την ανοχή του κράτους  επικρατεί τόσα χρόνια. Θα πετύχει  το εγχείρημα; Κι αν όχι γιατί;

Η άρση του ασύλου κατά πρώτον έχει  αποφασιστεί και εφαρμοστεί; Έχει υπάρξει νόμος για κάτι τέτοιο; Όχι. Άρα από κει πρέπει να ξεκινήσουμε. Αυτό το φαινόμενο πρέπει να καταργηθεί διότι υποσκάπτει την εκπαιδευτική και ερευνητική δραστηριότητα των σχολών. Τα πανεπιστήμια θα έπρεπε ήδη να συνδέονται με την έρευνα και την αγορά εργασίας στο αντικείμενο του κάθε φοιτητή με στόχο την οικονομική παραγωγή και ανάπτυξη. Πέρα  από την  τελείως λανθασμένη πολιτική του κράτους όσον αφορά τα 2 τελευταία, η κατάσταση στις σχολές αποτελεί μία ακόμα τροχοπέδη. Η κατάργηση του ασύλου πέρα από απαραίτητη για τους παραπάνω λόγους ενέργεια αποτελεί και ένα δείγμα αποφασιστικότητας ή μη των κυβερνώντων. Αν δεν προχωρήσει κάτι τέτοιο κάθε εξαγγελία είναι περιττή.

Έπειτα θα πρέπει να αφήσει κάποια στιγμή η πολιτεία τα σώματα ασφαλείας να κάνουν τη δουλειά τους. Οι αστυνομικοί και οι συνάδελφοι φύλακες θα αποδώσουν εφ’όσον δεν γίνονται βλακωδώς ανεκτές παρεκτροπές πολιτών και εδώ φοιτητών και καθηγητών. Η ανεκτικότητα βλάπτει και έχουμε φτάσει στο σημείο να δέχονται υπηρετούντες φύλακες και αστυνομικοί χειροδικίες από πολίτες και παρατάξεις πολιτικές. Η κρατική πολιτική χρειάζεται να είναι ακέραιη.

Το παρόν ζήτημα εγείρεται μετά τον ντόρο που ξεσηκώθηκε μετά τον ξυλοδαρμό του πρύτανη της ΑΣΟΕΕ. Οι πρυτάνεις καλό θα ήταν να μην αντιδρούν στον έλεγχο της τάξης στα πανεπιστήμια. Φέρουν ευθύνη για αυτό που συμβαίνει.  Σε ειδικές καταστάσεις (διακίνηση νατρκωτικών, όπλων, υπόθαλψη εγκληματιών ) ωφέλιμη θα ήταν και η επέμβαση ειδικών μονάδων της Ε.Λ.Α.Σ. Πάντως το ερώτημα παραμένει: είναι όντως διατεθειμένο το κράτος να ελέγξει τα πανεπιστήμια;

Please follow and like us: