Μετά την Ουκρανία σύγκρουση στο Αιγαίο; έξυπνες Ρωσικές κινήσεις στην περιοχή μας

Ο πόλεμος στην Ουκρανία βρίσκεται σε φάση διαπραγμάτευσης μεταξύ των εμπλεκόμενων μερών. Και οι Ρώσοι και οι Δυτικοί δείχνουν να συμφωνούν σε συζητήσεις, οι οποίες ξεκίνησαν μεταξύ των υπηρεσιών πληροφοριών τους στην Άγκυρα. Μόνη παραφωνία αποτελούν οι αντιδράσεις της Ουκρανίας και του Προέδρου της, που έχουν ξεχάσει ότι μόνοι τους αν είχαν να πολεμήσουν τους Ρώσους δεν θα υπήρχαν στο χάρτη.

Ήταν φανερή η κατάληξη κατά την άποψη του γράφοντος διότι οι Ρώσοι φαινόταν ότι δεν κατέβαλαν υπερ- άνθρωπες προσπάθειες για να μείνουν σε εδάφη που εγκατέλειψαν. Οι Δυτικοί επίσης γνώριζαν ότι ανάκτηση εδαφών της Ουκρανίας και ήττα των Ρώσων δεν θα μπορούσαν να πετύχουν. Ο Πούτιν πρέπει φυσικά να δει τις <<τρύπες>> του Στρατού και την ανικανότητα στελεχών, που εμπόδισαν τη Ρωσία να καταφέρει το σύνολο των στόχων της. Σε άλλο πεδίο όμως καταγράφει επιτυχία.

Είναι γνωστό εδώ και ένα χρόνο ότι σε Τουρκικό έδαφος (;) έχει κατασκευαστεί από Ρωσική εταιρεία πυρηνικό εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας (ρεύματος). Στην αρχή το έργο ανήκε περίπου κατά το μισό σε Ρώσους και Τούρκους (αναλογία 51/49%), αλλά στο τέλος η κατασκευάστρια εταιρεία (Rosatom) πήρε εξ ολοκλήρου τις μετοχές. Σύμφωνα με το ραδιοφωνικό σταθμό Παραπολιτικά πριν 15 μέρες αποφασίστηκε από τους Ρώσους η παρουσία στρατευμάτων εντός του εργοστασίου και πολεμικών πλοίων στο παρακείμενο λιμάνι, καθώς και κατασκευή στρατιωτικού ραντάρ (ίσως και σταθμού υποκλοπών) στην ίδια περιοχή, πολύ κοντά σε αντίστοιχο του ΝΑΤΟ. Η τοποθεσία λέγεται Ακούγιου και βρίσκεται απέναντι από την Κύπρο. Εδώ υπάρχει ενδιαφέρον.

Πρόκειται για τη Νο1 επιδίωξη των Ρώσων και το κυριότερο φόβο της Δύσης :την κάθοδο των πρώτων στη Μεσόγειο. Οι σχέσεις Ρωσίας – Τουρκίας, βασισμένες σε αμοιβαία συμφέροντα, αποτελούν διπλωματική επιτυχία της Ρωσίας, και παράλληλα κίνδυνο για το ΝΑΤΟ και για τη χώρα μας. Ο Ερντογάν έχοντας πάρει πολιτικά ως αντάλλαγμα οικονομική και πολιτική στήριξη λειτουργεί ως δορυφόρος της Ρωσίας και του Συμφώνου της Σαγκάης πλέον. Η αντιπολίτευση της χώρας του δεν έχει και πολύ διαφορετική άποψη. Τα Δυτικά και Ρώσικα στρατεύματα θα βρεθούν πλέον σε απόσταση αναπνοής.

Η υλοποίηση του Ρωσικού σχεδίου θα προκαλέσει αρχικά πιο γρήγορα τον επερχόμενο ελληνο-τουρκικό πόλεμο, που θα κλονίσει τη νότια και ανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ, βασική επιδίωξη των Ρώσων ανέκαθεν. Η ένταση μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων μεγαλώνει και εξ αιτίας Ρωσικής συμβολής. Το στρατιωτικό ραντάρ στο Ακούγιου θα προκαλεί παρεμβολές στο αντίστοιχο του ΝΑΤΟ και στα Βρετανικά ραντάρ της Κύπρου, συν πιθανές υποκλοπές επικοινωνιών που συνοδεύουν τέτοιες εγκαταστάσεις. Η Ρωσία μπορεί να <<δέσει>> με συμφωνίες την παρούσα Τουρκική κυβέρνηση για την επικράτηση του καθεστώτος αυτού, οι οποίες θα δεσμεύουν και τις επόμενες κυβερνήσεις με πειστικό τρόπο να πράξουν το ίδιο. Τα οπλικά συστήματα των Ρώσων θα στοχεύουν και τη χώρα μας, που εξαιτίας της κυβέρνησης Μητσοτάκη, έχει διαταραγμένες σχέσεις με τη Μόσχα, όχι κατ’ανάγκην λόγω της Ρωσικής εισβολής. Οι πρωτοβουλίες της τελευταίας για αναβάθμιση του κατεχόμενου τμήματος της Κύπρου αποδεικνύουν την εχθρική στάση της Ρωσικής πλευράς. Ο έλεγχος της Αν Μεσογείου θα αποτελέσει σκληρό αγώνα μεταξύ υπερδυνάμεων.

Παράγοντα σταθμό  αποτελούν τα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου στην Κρήτη, την Κύπρο και το Ιόνιο. Η απόφαση της Ελληνικής Κυβέρνησης για εκμετάλλευση αναστάτωσε όχι μόνο την Τουρκία αλλά και τη Ρωσία. Αποτρέπει, όπως έχει ξανατονίσει ο γράφων σε άλλα κείμενα, τον ενεργειακό εκβιασμό που επιχειρεί η Μόσχα στην Ευρώπη. Ταυτόχρονα όμως οι εγκαταστάσεις των εργασιών εξόρυξης θα αποτελέσουν στόχο υβριδικών επιθέσεων από Τούρκους και Ρώσους πράκτορες. Η Δύση και ειδικά η χώρα μας πρέπει να έχουν τις αρμόδιες υπηρεσίες τους σε ετοιμότητα.

Πρόκειται κατά γενική ομολογία για πανέξυπνη τακτική της Ρωσίας να χρησιμοποιεί τους Τούρκους σαν <<πιόνια>> και να τους παραπλανά. Είναι φανερό ότι δεν έχουν καταλάβει τι συμβαίνει ή επιμένουν στην καιροσκόπο πολιτική τους. Όσο για τη χώρα μας, είμαστε αναγκασμένοι να δεχθούμε την αναβάθμιση της σε ενεργειακό κόμβο άρα και σε στόχο Δυνάμεων με αντικρουόμενα συμφέροντα. Χρειάζεται επαγρύπνηση λόγω αστάθειας εξωτερικών συνθηκών και όχι πολιτικές ανωμαλίες με αφορμή σκάνδαλα και πρόωρες εκλογές. Δεν είναι καιρός για διχόνοια αλλά για σύνεση και σχέδιο με βάση τη λογική και το ρεαλισμό.