Η ώρα μηδέν στα ελληνοτουρκικά: Η θέση της Ελλάδας

Παρακολουθούμε όλοι μέσω των ΜΜΕ τις εξελίξεις  που διαδραματίζονται έξω από τα σύνορα μας με την Τουρκία να κυνηγάει τα όνειρα της για ηγεμονία στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Λιβύη να καίγεται από τον εμφύλιο πόλεμο.

Οι Μεγάλες Δυνάμεις  επιχειρούν να καταστείλουν την ταραχή ενώ στο βάθος διαφαίνονται οι πετρελαιοπηγές,που μεγαλώνουν το σκηνικό της έντασης.

Η Τουρκία χάνοντας την αίσθηση της ισορροπίας βλέποντας μόνο τους στόχους που θέλει  να υλοποιήσει έχει μετατραπεί σε πονοκέφαλο για όλους ,κυρίως για την Ελλάδα,με την οποία αυξάνει το θερμόμετρο, με σκοπό να την αναγκάσει να συζητήσει με τους όρους που την ευνοούν την αλλαγή στο status quo της περιοχής. Η Ελλάδα άραγε πως αντιμετωπίζει την όλη κατάσταση?

Η χώρα μας χρόνια τώρα διαβαίνει το μονοπάτι της ¨στρατηγικής ψυχραιμίας¨ ,τακτική που αύξησε την αλαζονεία της Τουρκίας,δίνοντας της την  εικόνα ότι μπορεί  να επιβάλλει τη θέληση της.Σε αυτό το μονοπάτι συνέχισαν και οι ΗΠΑ και οι ευρωπαίκες δυνάμεις (Γαλλία,Γερμανία) για τα δικά τους συμφέροντα.

Η Ρωσσία,πιο έξυπνα κινούμενη,εκμεταλλεύτηκε την διάρρηξη των τουρκο-αμερικανικών σχέσεων και επέφερε ίσως τελειωτικό χτύπημα στην νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ.Κανείς (κυρίως η χώρα μας) δεν κατάλαβε οτι η Τουρκία κοιτάει πρώτα τα συμφέροντά της .Δεν κάνει φιλίες; ούτε επιθυμεί ειρήνη αλλά αρπαγές. Ονειρεύεται την Οθωμανική Αυτοκρατορία ξανά στο προσκήνιο.Πίσω από τον Ερντογάν κρύβεται ο Τούρκος πολίτης με τον εθνικισμό του  και η Μουσουλμανική Αδελφότητα με τις αλλοπρόσαλλες και γε -μ ματες μίσος και φανατισμό διδαχές του Κορανίου.

Κάποιος πρέπει να βάλει όριο στο κράτος-συμμορία που λέγεται Τουρκία.Τα λάθη που κάνει η χώρα μας στο εξωτερικό πεδίο (συμμαχία με Χαφτάρ,κατευνασμός Τουρκίας,συνομιλίες  στο Κυπριακό χωρίς αποτέλεσμα,ανοχή παραβιάσεων,μη ανακήρυξη ΑΟΖ,Αποδυναμωμένη Εθνική Φρουρά Κύπρου κ.α.)  πρέπει να γίνουν μαθήματα με σκοπό την εκ θεμελίων άσκηση της εξωτερικής μας πολιτικής καθαρά αποτρεπτικά.

Διάλογος θα πρέπει να γίνει μόνο με τη χώρα που επιθυμεί το διάλογο.Ο μιλιταρισμός και ο φανατισμός πρέπει να αντιμετωπίζεται με τον ανάλογο τρόπο.

Η πιθανότητα πολέμου μας αναγκάζει να δόυμε και τη στρατιωτική σκοπιά.Είναι οι ΕΔ πραγματικά έτοιμες για έναν πόλεμο; Έχοντας ο ίδιος γνώση από τη στρατιωτική μου θητεία οφείλω να πω ότι γνώρισα έναν στρατό με στελέχη που δεν γνώριζαν το ρόλο τους και ξεσπούσαν τον αυταρχισμό τους και τα προσωπικά τους κόμπλεξ στους στρατιώτες ρισκάροντας την πειθαρχία του στρατεύματος,την ελλιπέστατη εκπαίδευση του στρατιώτη χωρίς εκπαίδευση και αξιοποίηση της εφεδρείας,με την ανόητη εικόνα του ‘επαγγελματικού ‘  στρατού που δεν πρόκειται να γίνει ποτέ με 10 εκατομμύρια πληθυσμό και με τις απαλλαγές να δίνονται με τη σέσουλα και το νεοέλληνα να    προτιμά τα μπαράκια και αν υπάρξει πρόβλημα να πάει άλλος να του σώσει το σπίτι.

Ο στρατός μας θέλει ριζική αναμόρφωση.Σε εκπαίδευση προσωπικού και εξοπλισμό. Δεν δικαιολογείται στρατιώτες του ΝΑΤΟ να φορούν εξαρτήσεις μάχης από τον πόλεμο της Κορέας.

Κάτι φαίνεται να αλλάζει.Η παρούσα κυβέρνηση με τη στάση της δείχνει να ξυπνάει.όμως οι εξελίξεις τρέχουν .Και πρέπει να τις προλάβουμε ως χώρα για να μη βρεθούμε προ τετελεσμένου.

 

 

Please follow and like us: