Η Γυναίκα στην Πολιτική : Ανάγνωση ενός σύγχρονου Κοινωνικού Προτύπου

Είναι αλήθεια ότι κατά τον 20ο αιώνα η ανθρωπότητα κατάφερε να διανύσει μια τεράστια πορεία στο πεδίο της μάχης κατά του ρατσισμού, όπως επίσης και κατά των παραδοσιακών στερεοτύπων και κοινωνικών προκαταλήψεων.

Μία από αυτές τις κοινωνικές προκαταλήψεις ήταν η αντίληψη για τη θέση της γυναίκας μέσα στο σύγχρονο κοινωνικό περιβάλλον.  Πρόκειται για την αντίληψη που στηρίζεται σε παραδοσιακά κοινωνικά στερεότυπα, σύμφωνα με τα οποία η γυναίκα δε μπορούσε να μετέχει του πολιτικού, κοινωνικού, οικονομικού, πολιτισμικού γίγνεσθαι.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο αντιλήψεων και αρχών  το πρώτο εμπόδιο που έπρεπε να καταρρίψει η γυναίκα, προκειμένου να βελτιώσει τους όρους και τις συνθήκες διαβίωσής της ήταν εκείνο της εκπαίδευσης. Είναι χαρακτηριστικό ότι μεταξύ της δεκαετίας του 50 και του 60 υπάρχει τεράστια διαφορά ως προς το ποσοστό των γυναικών που μετέχουν της παιδείας και κατακτούν το αγαθό της εκπαίδευσης.

Είναι προφανές ότι  μόνο μέσα από τον δίαυλο της εκπαίδευσης η γυναίκα όχι μόνο θα βελτίωνε την κοινωνική της θέση, αλλά και θα αποκτούσε εκείνες τις κοινωνικές δεξιότητες που θα την καθιστούσαν ισότιμο εταίρο και συνομιλητή στο κοινωνικό και πολιτισμικό γίγνεσθαι.

Παρατηρούμε λοιπόν ότι, καθώς οι δεκαετίες προχωρούν μέσα στον 20ο αιώνα, και ιδιαίτερα, από το 1960 και μετά όλο και μεγαλύτερος αριθμός γυναικών επιδιώκουν όχι μόνο να ολοκληρώσουν την υποχρεωτική εκπαίδευση αλλά και να προχωρήσουν σε ανώτερες σπουδές, κάτι που θα τους επέτρεπε να εισέλθουν και σε άλλους τομείς, έως τότε ανδροκρατούμενους, και να διαδραματίσουν έκτοτε ένα ρόλο κομβικό και καθοριστικό  σε πεδία επιστημονικά, ή ακόμη και οικονομικά, και βέβαια και σε εκείνο της πολιτικής.

Σε αυτή την τελευταία περίπτωση, δηλαδή, εις ό,τι αφορά στο πεδίο της πολιτικής, ας μην ξεχνάμε ότι μόλις στα μέσα της δεκαετίας του 50 η Ελληνίδα αποκτά δικαίωμα ψήφου όπως επίσης ότι εκείνη ακριβώς την περίοδο η γυναίκα στην Ελλάδα αποκτά εκτός από το δικαίωμα του εκλέγειν αποκτά και το δικαίωμα του εκλέγεσθαι, με πρώτη Ελληνίδα βουλευτή την Ελένη Σκούρα.

Μελετώντας το βίο και την πολιτεία της πρώτης Ελληνίδας που ασχολήθηκε ουσιαστικά με την πολιτική, της Ελένης Σκούρας, μπορούμε να εξάγουμε μερικά πολύ ενδιαφέροντα συμπεράσματα.

Αναμφίβολα θα μπορούσε κάποιος θεωρητικός να παραμείνει στα πολιτικά χαρακτηριστικά της πολιτικής διαδρομής της προσωπικότητας της πρώτης Ελληνίδας, εκλεγμένης  στο Ελληνικό Κοινοβούλιο.

Εκείνο όμως που θα πρέπει να ενδιαφέρει μια σύγχρονη κοινωνία, όπως η ελληνική είναι τα πολιτισμικά και κοινωνιολογικά ιδιαίτερα γνωρίσματα που ενυπάρχουν στη φύση αυτής της γυναικείας προσωπικότητας που εκλέχτηκε για πρώτη φορά σε ένα  τόσο σημαντικό δημόσιο αξίωμα και αποτελεί ως και σήμερα ένα υπόδειγμα μελέτης για την εποχή κατά την οποία κατακτήθηκε ένα  τέτοιο επίτευγμα και αποτελεί, έως και τις μέρες μας, μία πηγή έμπνευσης στη μάχη εναντίον των πολιτισμικών προκαταλήψεων.

Αν επιστρέψουμε, δε, στην πολιτική διαδρομή της Ελένης Σκούρα, θα διαπιστώσουμε ότι επρόκειτο περισσότερο για μια ολοκληρωμένη παρουσία σε κοινωνικό επίπεδο μέσα στο κοινωνικό περιβάλλον στο οποίο ζούσε και όπου δραστηριοποιούνταν έντονα πάνω σε διάφορες πτυχές  της κοινωνικής ζωής, με γνώμονα την κοινωνική προσφορά, παρά για μια εμπλοκή στην πολιτική ζωή υπό το πρίσμα του αυτοσκοπού.

Κάτω από αυτήν την οπτική, θα πρέπει να παρατηρήσουμε ότι η είσοδος της γυναίκας στην πολιτική δεν υπήρξε ούτε αυτονόητη ούτε εύκολη αλλά αντίθετα, ανοικτή σε προκλήσεις και δεκτική σε αμφισβητήσεις τις οποίες υπερνίκησε   σε διάφορα χρονικά στάδια του προηγούμενου αιώνα. Εκείνο όμως που την κατέστησε ισότιμο συνομιλητή στο πλαίσιο των κοινωνικών διεργασιών και εξελίξεων είναι, πέρα από την δυνατότητα που απέκτησε να πραγματοποιεί ολοκληρωμένες σπουδές, και να μπορεί έτσι να παρακολουθεί και να συμμετέχει του κοινωνικού γίγνεσθαι, είναι  ένα  μεγάλο προσόν  που διαθέτουν από την ίδια τους τη φύση, αυτό της προσφοράς  προς τον άνθρωπο και το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο.

Πρόκειται, με άλλα λόγια, για την αμιγώς κοινωνική διάσταση της γυναικείας φύσης η οποία θα επεκτείνει το χαρακτήρα της πολιτικής προς την κατεύθυνση της Αριστοτελικής Ηθικής, συμβάλλοντας παράλληλα να εξελιχθούν τα κοινωνικά και πολιτισμικά πρότυπα. Σε αυτό το σημείο έγκειται και η σπουδαιότερη συνεισφορά της γυναικείας παρουσίας στην πολιτική.  Είναι μια παρουσία που στοχεύει στο να διευρύνει το νόημα του πολιτικού λόγου, να εισάγει νέους όρους και έννοιες στην πολιτική πρακτική και να μεταφυτεύσουν σύγχρονες αντιλήψεις σε όλους τους τομείς της πολιτικής ζωής.

Κάτω από αυτήν την οπτική το πρότυπο της γυναίκας στην πολιτική αποκτά ευρύτερες διαστάσεις και βαθύτερο περιεχόμενο ειδικά στη σύγχρονη εποχή, κατά την οποία κάθε άλλο παρά, εξελιγμένα φαίνονται τα κοινωνικά ήθη, όταν οι ευπαθείς ομάδες στοχοποιούνται από το  ρατσισμό, αλλά και από μια νέα ιδιότυπη μορφή βίας, αυτή που αποκαλούμε ηλεκτρονική, οι ηθικές αρχές και οι αξίες της ελληνικής κοινωνίας βάλλονται από την ένα αόρατο σύστημα θεωριών το οποίο αντιπροσωπεύει η παγκοσμιοποίηση και το οποίο τείνει να υποσκελίσει θεσμούς και ιδεολογίες.

Κατά συνέπεια, ο ρόλος της σύγχρονης γυναίκας στην πολιτική είναι πολυσύνθετος εφόσον η γυναίκα καλείται να δώσει την δική της απάντηση στην νέα πραγματικότητα, όχι μόνο σε τοπικό επίπεδο αλλά και σε διεθνές. Χρειάζεται οπωσδήποτε να αναπτύξει κάποιες κοινωνικές δεξιότητες που θα την καταστήσουν ικανή να έρθει σε επαφή με τα παγκόσμια  πολιτικά, κοινωνικά, οικονομικά, πολιτισμικά και τεχνολογικά δεδομένα, προκειμένου ο πολιτικός της λόγος να μπορεί να αντανακλά αυτά τα νέα δεδομένα και να την βοηθούν να προσανατολίζει τα ιδανικά και την δράση της σε όλους τους τομείς που την αφορούν.

Είναι πλέον βέβαιο και αποδεδειγμένο ότι  η σύγχρονη γυναίκα με το επίπεδο της μόρφωσής της και την διακριτή αισθητική φιλοσοφία που φέρει για το περιβάλλον και τους ανθρώπους μπορεί να μεταβάλλει τους όρους που γινόταν μέχρι τώρα ο πολιτικός διάλογος και να θέσει τα θεμέλια για ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο που θα αφήσει πίσω την μικροπολιτική και την κάθε είδους λογική της συναλλαγής και θα κατευθύνει τον πολιτικό λόγο και τον πολιτικό διάλογο προς την κατεύθυνση των πραγματικών αναγκών των πολιτών.

Ο ρόλος, δηλαδή, της γυναικείας παρουσίας στην πολιτική θα είναι από τη μια, να φέρει τον όρο ‘’πολιτική’’  πάλι στις ρίζες του, έτσι ώστε να σηματοδοτήσει νέους όρους και συνθήκες, αλλά και να καταστήσει την πολιτική, φορέα μιας ευρύτερης κοινωνικής φιλοσοφίας, ενός σύγχρονου ανθρωπισμού, ο οποίος θα προσεγγίσει και πάλι την πραγματική φύση του ανθρώπου και θα τον μετατρέψει σε επίκεντρο κάθε πολιτικής πράξης.

Συμπερασματικά, λοιπόν μπορούμε να υποστηρίξουμε με βεβαιότητα ότι η γυναίκα καλείται σήμερα να επιτελέσει ένα καθήκον ιδιαίτερα δύσκολο στον πολιτικό στίβο. Από τη μια, πρέπει να πείσει ότι διαθέτει όλες εκείνες τις απαραίτητες δεξιότητες για να προτείνει θέματα και λύσεις.

Από την άλλη, πρέπει να αποδείξει ότι η γυναικεία παρουσία στην πολιτική είναι αποτέλεσμα συνεχών κοινωνικών διεργασιών των οποίων ο απώτερος στόχος είναι η γέννηση νέων πολιτισμικών προτύπων και αντιλήψεων για τη θέση των φύλων  μέσα στο κοινωνικό σύνολο.

Οπωσδήποτε όμως, εκείνο που πρέπει να ενδιαφέρει μια σύγχρονη κοινωνία είναι να αναδεικνύει την πολιτική φύση της γυναίκας όχι σε μια βάση περιστασιακή, συγκυριακή ή συμπτωματική, αλλά ως αποτέλεσμα διαρκούς διαλόγου στο εσωτερικό της και ως αντανάκλαση αδιάλειπτων ιδεολογικών μεταλλάξεων.

Υπό αυτό το πρίσμα, είναι ίσως ο μοναδικός τρόπος, η παρουσία της γυναίκας στην πολιτική να εισάγει νια νέα σημειολογία των πολιτικών ηθών, τη οποία έχει απόλυτη ανάγκη η σύγχρονη εποχή μας.

 

 

Βασιλική Δ. Παπαχρήστου

Υποψήφια Δημ. Σύμβουλος

της Δημοτικής Παράταξης

του Γ. Παπαναστασίου

«Αγρίνιο Νέα Αρχή,

Τόπος να ζεις»

 

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Βασιλικής Δ. Παπαχρήστου

Δικηγόρος παρ΄Αρείω Πάγω

Διαπιστευμένη Διαμεσολαβήτρια

Συντονίστρια Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδος

Δ/νση : Κύπρου 16 ,

Τ.Κ.:30100, Αγρίνιο

Τηλ/fax : 2641039458

Κιν.:6981352927

E mail : vpap9139@gmail.com

 

Η Βασιλική Παπαχρήστου γεννήθηκε στο Αγρίνιο το 1971.

Σπούδασε στην Αθήνα στην Νομική Σχολή  του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών όπου αποφοίτησε το 1997.

Από το έτος 1999 είναι μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Αγρινίου και δραστηριοποιείται επαγγελματικά στο Αγρίνιο διατηρώντας ιδιωτικό δικηγορικό γραφείο.

Είναι ταυτόχρονα Διαπιστευμένη Διαμεσολαβήτρια του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων καθώς και

Συντονίστρια Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδος στον εξωδικαστικό μηχανισμό στήριξης επιχειρήσεων.

Από το έτος 2002 έως το έτος 2010 διετέλεσε  νομική  σύμβουλος του πρώην Δήμου Θεστιέων Νομού Αιτωλ/νίας.

Από το 2002 έως σήμερα Νομική Συνεργάτης της Ανωνύμου εταιρείας με την επωνυμία « ΤΡΙΧΩΝΙΔΑ –ΑΝΩΝΥΜΗ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΟΤΑ», έχοντας συμμετάσχει σε όλες τις Νομικές Διαδικασίες Σχεδιασμού και Υλοποίησης των Προγραμμάτων που η ΤΡΙΧΩΝΙΔΑ ΑΕ έχει διαχειριστεί και ειδικότερα Δομές Κοινωνικής Πρόνοιας, INTERREG, Τοπικό Πρόγραμμα Leader+, Προσέγγιση Leader κλπ.

Μέλος της εταιρείας Οικογενειακού Δικαίου.

Αναπληρώτρια Πρόεδρος της Επιτροπής Φιλικού Διακανονισμού Δν/σεως Εμπορίου Νομού Αιτωλ/νίας.

Μέλος του ΔΣ του Δικηγορικού Συλλόγου Αγρινίου και δη Γενική Γραμματέας του Δικηγορικού Συλλόγου Αγρινίου με τετραετή θητεία από 2018 έως και 2021.

Διαμεσολαβήτρια-Μέλος του Ελληνικού Κέντρου Εναλλακτικής Επίλυσης Χρηματοπιστωτικών Διαφορών (ΕΚΕΕΧΔ).

Εχει δύο κόρες  την Παναγιώτα και Βασιλική Καφρίτσα, 14 και 11 ετών αντίστοιχα.