Διπλωματικός «καύσωνας» τον Αύγουστο για Αιγαίο, Κύπρο, Λιβύη – Ποιος ο ρόλος της Γερμανίας

Ως ιδιαίτερα κρίσιμος μήνας με καθοριστικής σημασίας εξελίξεις θεωρείται ο Αύγουστος στα Ελληνοτουρκικά, στα ζητήματα που αφορούν τις προκλήσεις της Αγκυρας στην κυπριακή ΑΟΖ, καθώς και στις επόμενες φάσεις της χαοτικής αντιπαράθεσης στη Λιβύη.

 

Και τα τρία μέτωπα είναι πάρα πολύ ασταθή και ευμετάβλητα, ενώ η τουρκική προκλητικότητα εκτιμάται ότι θα συνεχιστεί.

Γράφει ο Αθανάσιος Ε. Δρούγος*

Παρά τη μηνιαία αναστολή των τουρκικών κινήσεων μέσω της μη αποστολής του ερευνητικού πλοίου «ORUC REIS» στην ελληνική υφαλοκρηπίδα στην περιοχή του Καστελλόριζου, η Αγκυρα έχει επισημάνει ότι επιδιώκει διάλογο εφ’ όλης της ύλης που είναι θέση αδιανόητη για την Αθήνα, που δέχεται διάλογο αποκλειστικά για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και των υπερκείμενων θαλασσίων ζωνών. Επιπρόσθετα, η Αθήνα έχει διαμηνύσει ότι δεν μπορεί να συζητήσει υπό καθεστώς ασφυκτικών χρονικών πιέσεων και επί των τουρκικών μονομερών παράνομων διεκδικήσεων σε βάρος μας.

Βρισκόμαστε σε αναμονή μιας πιο «ορατής» γερμανικής κινητικότητας για τα Ελληνοτουρκικά, που όμως απαιτεί μεγάλη προσοχή από τη δική μας πλευρά γιατί το Βερολίνο βιάζεται και είναι διαχρονικά σε πολλά επιμέρους ζητήματα πιο κοντά στις θέσεις της Τουρκίας. Λογικά μέσα στον Αύγουστο εκπρόσωποι των Γερμανών και με την κάλυψη της Ε.Ε. θα επισκεφθούν Αθήνα και Αγκυρα για επαφές.

Από την πλευρά της Λευκωσίας ο Πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης, μετά τη νέα προκλητική NAVTEX της Αγκυρας, μέσα στην κυπριακή ΑΟΖ (θαλασσοτεμάχια 2-3 και τμήμα του 13), περιοχές δηλαδή επαρχίας Αμμοχώστου και έναντι Λιβάνου, με σαφήνεια και καθαρή γλώσσα τόνισε ότι δεν μπορεί η Κυπριακή Δημοκρατία να τελεί υπό μόνιμο καθεστώς τουρκικών εκβιασμών. Οπως είναι γνωστό, η Αγκυρα δεν αποδέχεται την ύπαρξη της Κύπρου και αμφισβητεί συνολικά τα νόμιμα δικαιώματά της σε υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ, καθώς και τις συμφωνίες που έχει υπογράψει η Λευκωσία με το Ισραήλ και την Αίγυπτο. Για μία ακόμα φορά η Κύπρος βρίσκεται στη μέγκενη δύο NAVTΕX, η μία υδρογραφικού-ερευνητικού πλαισίου από σήμερα μέχρι τις 20 Σεπτεμβρίου με το σκάφος «Μπαρμπαρός Χαϊρεντίν Πασά» και η άλλη από τις 20 Ιουλίου στα θαλασσοτεμάχια 6 (κυρίως) και 7 της ΑΟΖ ,όπου παράνομα βρίσκεται το πλωτό γεωτρύπανο «Γιαβούζ» μέχρι τις 20 Αυγούστου.

Την ίδια στιγμή δεν φαίνεται να υπάρχει «φως στο βάθος του τούνελ» στους πολύ δύσκολους γύρους επαφών Ελλάδος-Αιγύπτου για οριοθέτηση ΑΟΖ, για συνολική επίλυση του ζητήματος, ενώ η τμηματική /μερική επίλυση κρύβει πολλούς κινδύνους που μπορούν να προκαλέσουν υποτροπή ως και να δημιουργηθούν ειδικότερα προβλήματα με απρόβλεπτες επιπτώσεις για την χώρα μας. Παράλληλα, η Αίγυπτος στο εσωτερικό της εμφανίζει πολλές αδυναμίες, δεν έχει χειριστεί καλά την πανδημία της COVID-19, η ριζοσπαστική Μουσουλμανική Αδελφότητα είναι πανταχού παρούσα, ενώ ο αιγυπτιακός στρατός δεν μπορεί να θέσει υπό έλεγχο το ισλαμιστικό αντάρτικο στη Χερσόνησο του Σινά. Επιπλέον, βρίσκεται μπροστά σε σοβαρές προκλήσεις στο εξωτερικό με το θέμα της ανατολικής Λιβύης να κυριαρχεί, από κοινού με τα φράγματα του Νείλου και ειδικά του GERD, που είναι πολύ πιθανό να προκαλέσουν προβλήματα από τα νότια σύνορά της στις σχέσεις με το Σουδάν και την Αιθιοπία. Η προβληματική διαχείριση των ποτάμιων/υδάτινων πόρων στην περιοχή αυτή είναι ένα από τα πιο κρίσιμα ζητήματα με επιπτώσεις στην καθημερινότητα της χώρας, στη γεωργία καθώς και στηνδιατροφική ασφάλεια.

Από τα νότια της Κρήτης, η κατάσταση στην Λιβύη είναι ιδιαίτερα προβληματική, ρευστή και σε φάση συνεχούς ως και κλιμακούμενης αποσταθεροποίησης. Αν και επί του παρόντος ισχύει μία «ανακωχή» που έχει επιβληθεί στα αντιμαχόμενα στρατόπεδα από την Αγκυρα και τη Μόσχα, εν τούτοις οι Δυτικοί είναι εναντίον οποιασδήποτε γεωγραφικής διαίρεσης της Λιβύης σε Τριπολιτάνα και Κηρυναϊκή, γιατί αυτή θα επιτρέψει στους Ρώσους υποστηρικτές του πολέμαρχου Χάφταρ να αποκτήσουν στρατιωτική βάση στη βορειοαφρικανική ακτή, γεγονός που προβληματίζει εντονότατα τις ΗΠΑ, την Ε.Ε. και την Ατλαντική Συμμαχία. Ανοικτό παραμένει το θέμα της Σύρτης και της αεροπορικής βάσης Αλ Τζούφρα, με την κυβέρνηση της Τρίπολης (με τη συνδρομή Τούρκων ως και μισθοφόρων) να σχεδιάζει επιχειρήσεις ανακατάληψης, με κύριο στόχο τα πολύ πλούσια κοιτάσματα του μαύρου χρυσού και τα τερματικά των πετρελαϊκών σταθμών.

Την Ελλάδα την απασχολεί έντονα το λιβυκό ζήτημα γιατί οι Τούρκοι εμφανίζονται από τα νότια σύνορά μας με λίαν υπολογίσιμες αεροναυτικές δυνατότητες και μόνιμη παρουσία σε στρατιωτικές βάσεις της Λιβύης. Αν λάβει κάποιος υπόψη ότι και τα μέτωπα της Μεσοποταμίας και του βορείου Καυκάσου είναι ανοικτά και ενεργά, ο καθένας αντιλαμβάνεται ότι εισερχόμαστε στον πρώτο μήνα μιας πολύ έντονης σειράς εξελίξεων στα Ελληνοτουρκικά με καταλυτικές επιπτώσεις ως και με όλα τα σενάρια να είναι πιθανά.

*Ο Δρ Αθανάσιος Ε. Δρούγος είναι Διεθνολόγος-Γεωστρατηγικός Αναλυτής

Από την έντυπη έκδοση

 

eleftherostypos.gr

Please follow and like us: