Σταυριανή Στεφάνου: «Όταν ο Θεός έπλασε την Εύα»

Η τυχαιότητα μας προκαλεί κι εμείς ή ακολουθούμε την πρόκληση, παίρνοντας το ρίσκο, ή την προσπερνάμε, παραμένοντας αδρανείς στην ασφάλειά μας…

image
Το διαζύγιο της Άννας γίνεται η αφορμή για να συνειδητοποιήσει την αδυναμία της να αντλεί ερωτική απόλαυση στις σχέσεις της με το άλλο φύλο. Στην προσπάθειά της να βρει τι φταίει, θα έρθει αντιμέτωπη με όλες τις γυναικείες φιγούρες της οικογένειάς της – καθεμιά τους και μια όψη, ένα κύτταρο της Εύας, της πρώτης και αιώνιας γυναίκας. Από την Πέργαμο και τη Σμύρνη ως τη Βηρυτό και την αμαρτωλή Τρούμπα του Πειραιά θα χρειαστεί να αναζητήσει τους κώδικες αυτών των χαρακτήρων και να τους ξεκλειδώσει, για να ελευθερωθεί από όλα εκείνα τα αλληλοσυγκρουόμενα συναισθήματα που έχουν γραπωθεί μέσα της και της στερούν τη χαρά του σεξ. Μοιάζει τόσο δύσκολο… Άννα, τελικά πηγαίνεις εκεί όπου δεν θα ήθελες ποτέ να βρεθείς.

Περισσότερα

Μάρω Κερασιώτη: «Σχέσεις απιστίας»

Κάθε αυγή στριφογυρίζω στη μήτρα της μάνας μου. Σε μια υπέρβαση, ανάμεσα στον ύπνο και στο ξύπνημα, επιθυμώ να ξαναγεννηθώ με τους ρόλους αναποδογυρισμένους.

9786180112511Επιθυμώ –εγώ στη θέση της– να της δείξω πώς μια μάνα ανατρέφει την κόρη της, μακριά από «πρέπει» και την ξεπερασμένη τακτική των αποστάσεων που και οι δυο τώρα πια ξέρουμε πόσο γρήγορα μεγαλώνουν με το πέρασμα του χρόνου. Να της πω πως εκτός από τις απαγορεύσεις και τα «μη», υπάρχει και η αγάπη. Υπάρχει το χάδι κι ο καλός λόγος. Υπάρχει η ειλικρίνεια κι η κατανόηση. Να της πω ότι ακόμα και κάποια μικρή ανοχή εκ μέρους της θα τη δεχόμουν σαν δώρο. Δεν είναι λογικό από τη μάνα μου να έχω μάθει μόνο τι να μην κάνω για να μεγαλώσω σωστά τα παιδιά μου…  Περισσότερα

Μαρία Περατικού-Κοκαράκη:  «Τα χρόνια με τα κυκλάμινα»

«…ξερίζωσα μια πέτρα απ’ τη γη Πήρα χαλκό από βαθιά και χάραξα την οφειλή… ν’ αγγίξει η μπάλα τα παιδιά να διακρίνουν το χρεόγραφο». Στίχοι του Κύπριου ποιητή Σωτ. Π. Βαρνάβα Οφειλή προς τη νέα γενιά, που ακούει τα γεγονότα τα ιστορικά τούτου του τόπου και νομίζει πως είναι παραμύθι.

unnamedΜ’ αυτά τα αισθήματα και με το κελάρυσμα του νερού απ’ το κεφαλόβρυσο του Καραβά και με το φλοίσβο της θάλασσας της Αμμοχώστου και της Αχεροποιήτου στ’ αυτιά και στην καρδιά της μεγάλωσε η Ελένη, αγναντεύοντας τον Πενταδάκτυλο, κι η φίλη της Ιφιγένεια στο κλειστό απ’ τα βουνά του Τροόδους χωριό της. Η φιλία θα τις ενώσει κι οι μοίρες απ’ τον Πενταδάκτυλο θα τις παρακολουθούν… Όπως κι η λεπτή μυρωδιά των κυκλάμινων στον αγέρα θα τους φέρνει μια μικρή ανάσα… «Πολλές φορές στην τάξη, την ώρα που δίδασκα ιστορία, μου ζήτησαν ν’ αφήσω τα τυπικά του βιβλίου και να τους μιλήσω για το ’55, για το ’74. Και το έκανα! Το θεωρούσα μεγάλο χρέος μου κι ας μην ήταν μέσα στην ύλη!
Ήταν όμως μέσα στην ύλη του DNA μας, μέσα στην ύλη της γης μας, στα συστατικά του τόπου μας! Έτσι εμπνεύστηκα κι άρχισα να ιστορώ τα γεγονότα… Οφειλή προς τα παιδιά μου! Οφειλή προς τους μαθητές μου! Οφειλή στους παππούδες και στις γιαγιάδες μου, πρόσφυγες από τον Καραβά της Κερύνειας κι απ’ τη Σμύρνη και το Γκιουλ Μπαξέ της Μικράς Ασίας! Οφειλή προς τον πατέρα μου, ο οποίος αγωνίστηκε και λάτρεψε την Ελληνική Ιδέα! Οφειλή σε μας τους ίδιους, που προδομένοι προσπαθούμε να μαζέψουμε τα κομμάτια μας και να ορθώσουμε αντίσταση. Να μαζέψουμε τα αιμάτινα χώματα της πατρίδας μας και να τη λευτερώσουμε από τον κάθε εισβολέα!»
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λιβάνη
Ανδρέας Π.

Μαρίνα Πετροπούλου: «Συναντήσεις»

Η ζωή είναι γεμάτη συναντήσεις.
unnamedΟι περισσότερες μένουν γνωριμίες, περαστικές φιλίες και άλμπουμ με φωτογραφίες διακοπών και εφήμερων σχέσεων. Απ’ τις υπόλοιπες κάποιες γίνονται ευτυχείς συγκυρίες έρωτα, γάμου, συνεργασίας και φιλίας ως τα βαθιά γεράματα, ενώ κάποιες άλλες είναι απλά κακά συναπαντήματα που οδηγούν στον όλεθρο, στην καταστροφή, στην αποτυχία και στο θάνατο. Σε ποια κατηγορία συνάντησης ανήκει άραγε η παράνομη ερωτική σχέση της Αλίκης με τον Σταύρο; Οι τέσσερις μοιράστηκαν στα δύο. Ο Σταύρος με την Αλίκη απ’ τη μια κι ο Θωμάς με την Έλενα απ’ την άλλη ξημέρωσαν συμφωνώντας και διαφωνώντας χιαστί, χωρίς να καταλήξουν πουθενά. Εκείνη τη νύχτα δύο αγαπημένα ζευγάρια κοιμήθηκαν με γυρισμένες πλάτες. Επάνω ψηλά η κόκκινη πανσέληνος γελούσε και σάρκαζε τη συνάντησή τους.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λιβάνη
Ανδρέας Π.

Βλάσης Αγτζίδης: «Μικρά Ασία»

Ένας οδυνηρός μετασχηματισμός (1908-1923).

image

Τα γεγονότα που συνέβησαν κατά τη διαδικασία μετασχηματισμού της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας την περίοδο 1908-1923 προκαλούσαν πάντα μια αμφιθυμία. Η υποβάθμιση της σημασίας τους, η απόκρυψη του αριθμού των θυμάτων, η απενοχοποίηση του τουρκικού εθνικισμού, ακόμη και η αιτιολόγηση της γενοκτονίας των μη μουσουλμανικών πληθυσμών, υπήρξαν κοινός τόπος στη μετά το ’22 Ελλάδα. Ο ελληνισμός της Ανατολής και η καταστροφή του δεν αποτέλεσαν μέρος των νεοελληνικών επιστημονικών προτεραιοτήτων. Έτσι, εκτός από τα γεγονότα στην Ανατολή και άλλα φαινόμενα που σχετίζονταν με τον εξωελλαδικό ελληνισμό, όπως η Διασπορά, οι Έλληνες στη Σοβιετική Ένωση κ.ά. τέθηκαν στο περιθώριο του νεοελληνικού ενδιαφέροντος.

Το βιβλίο περιγράφει όλα τα γνωστά και κυρίως άγνωστα γεγονότα εκείνης της περιόδου και χωρίζεται σε πέντε επιμέρους θεματικές ενότητες, οι οποίες διατηρούν την αυτοτέλειά τους, διευκολύνοντας έτσι τον αναγνώστη. Οι ενότητες είναι: το ιστορικό και κοινωνικό πλαίσιο εντός του οποίου έγινε ο μετασχηματισμός και κορυφώθηκε με τη Μικρασιατική Καταστροφή, τα ιστορικά γεγονότα που εκκινούν με τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και την εκστρατεία της Καλλίπολης, οι ευθύνες όλων των πολιτικών δυνάμεων εκείνης της εποχής, το Προσφυγικό Ζήτημα και τέλος, οι σύγχρονες ιδεολογικές συγκρούσεις για την ιστορική μνήμη και οι προσπάθειες αναθεώρησης της ιστορίας όπως αποτυπώθηκαν τόσο με την ακύρωση της Δίκης των Έξι, όσο και με το φαινόμενο της άρνησης της Γενοκτονίας.

Μία μελέτη από τον ιστορικό Βλάση Αγτζίδη που διασαφηνίζει σκοτεινές πλευρές του απωθημένου παρελθόντος της Ελλάδας, συμμετέχοντας στη συζήτηση για κρίσιμα ιστορικά γεγονότα που προκαλούν διαφωνίες μέχρι και σήμερα.

Περισσότερα

Μανίνα Ζουμπουλάκη: «Αόρατα κορίτσια»

Τα κορίτσια διασχίζουν τις θάλασσες του χρόνου.

image (1)Τα κορίτσια αγωνίζονται, βαδίζουν, ελπίζουν.
Επιζούν χάρη σε συμπτώσεις, χάρη στη συμπόνια αυτών που δεν τα βλέπουν.
Παλεύουν για να μην ξεχωρίσουν, να μη σκαλώσει πάνω τους κανένα βλέμμα.
Κουρνιάζουν μέσα στο πλήθος και γίνονται μητέρες και γιαγιάδες άλλων κοριτσιών.

Σμαρώ, Ελπίδα, Ζωή. Τρεις γενιές γυναικών αφηγούνται αριστοτεχνικά τις μικρές ιστορίες τους, από την Μικρά Ασία του ’22 μέχρι την Ελλάδα του μέλλοντος. Η πρώτη είναι ηθοποιός, η δεύτερη σεναριογράφος, η τρίτη κάμεραγουμαν. Το κοινό τους σημείο είναι ότι κρύβονται πίσω από ανδρικές ταυτότητες για να επιβιώσουν, είτε στον χώρο του θεάματος είτε στην απλή καθημερινότητα…

Τα κορίτσια είναι αόρατα μέσα στα αόρατα καραβάνια των ξεριζωμένων της Ιστορίας, είναι όμως ζωντανά στο νέο μυθιστόρημα της Μανίνας Ζουμπουλάκη, που διατρέχει στο ρυθμό τους το δρόμο που οδηγεί από το μακρινό παρελθόν στο αόρατο αύριο.

Το εξώφυλλο της έκδοσης, σε σχεδιασμό του Θάνου Κακολύρη, κοσμεί η φωτογραφία της Μαρίκας Γεωργοπούλου, το γένος Κωνσταντινίδη, γιαγιάς της συγγραφέως.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος
Ανδρέας Π.

Ιφιγένεια Τέκου: «Θάλασσες μας χώρισαν»

 

Περίμενε, μη φεύγεις. Δεν σε κατηγορώ.
unnamed
Σκέψεις κάνω, προσπαθώντας να καταλάβω αν με αγάπησες ποτέ. Με αγάπησες; Την ένιωσα την αγάπη σου τόσες φορές να μ’ αγκαλιάζει σαν ζεστό πανωφόρι, δεν μπορεί να έκανα τόσο λάθος. Ίσως με αγάπησες διαφορετικά, με τον τρόπο τον δικό σου, ίσως να έπρεπε να δεχτώ αυτό το είδος έρωτα που μου πρόσφερες και να μην ψάχνω κάτι περισσότερο. Δύο αδελφές, η Παρασκευούλα και η Ελπίδα, βρίσκονται σε διαρκή σύγκρουση από τα παιδικά τους χρόνια. Η μία όμορφη, λαμπερή, πάντα να κλέβει τις εντυπώσεις, η άλλη χαμηλών τόνων και εσωστρεφής, περνά απαρατήρητη.

Περισσότερα

Ιιάννης Ξανθούλης: «Οικογένεια Μπές-Βγές»

«… Εδώ και τρία χρόνια είχα καταλάβει ότι δεν ήμουν ένα συνηθισμένο παιδί. Ξαφνικά, εκεί κοντά στα δύο, πάνω που σταθεροποιούσα το βήμα μου, που ανακάλυπτα τη φωνή και τις λέξεις, που μάθαινα να ξεχωρίζω τις μυρωδιές των λουλουδιών, των φαγητών και των δωματίων, κατάλαβα, τελείως μόνη μου, ότι μεγάλωνα με εκατονταπλάσια ταχύτητα από το κανονικό.

unnamedΆρχισα να κρίνω προτού μάθω, αλλά ο εγκέφαλός μου ήδη προχωρούσε με ξέφρενη ταχύτητα, σαν τρένο χωρίς μηχανοδηγό. Τη μητέρα όμως τη σκότωσαν. Είμαι σίγουρη γι’αυτό. Τη σκότωσαν μέσα στο ίδιο μας το σπίτι, με τα ίδια τους τα χέρια. Το βράδυ της Τετάρτης…»

Περισσότερα

Μενέλαος Λουντέμης: «Το κρασί των δειλών»

Ο Μενέλαος Λουντέμης στο Κρασί των δειλών δίνει ανάγλυφα μια τοιχογραφία της ζωής στις φυλακές, στις εξορίες, στα μπουντρούμια της Ασφάλειας, στα Βούρλα, στην Ικαρία, στο Μακρονήσι.
9789601660363-1000-1140258Περιγράφει με τρόπο γλαφυρό τη συμπεριφορά του «χωροφύλακα» και μας δίνει εικόνες απείρου κάλλους γύρω από τις σχέσεις πολιτικών κρατουμένων και ποινικών. Ανάμεσα στις διηγήσεις του παραθέτει προσωπικά του βιώματα και περιπέτειες στα διάφορα κρατητήρια που σύρθηκε. Ένα βιβλίο σταθμός, αφιερωμένο στους αγώνες του λαού μας για ελευθερία.

Περισσότερα

Αλεξάνδρα Τσόλκα: «Καληνύχτα νεράιδα νονά»

Μια καλόκαρδη νεράιδα νονά με αδυναμία στα γλυκά!

imageΜια τούρτα γενεθλίων λαχταριστή, όλο χρώματα και καραμελωμένα στολίδια! Ένα κοριτσάκι που ’χει μόνο τη νονά για να τη φιλάει και έναν σκυλάκο, τον Πρίγκιπα, για να αγκαλιάζει! Ένα πάρτι! Και ένα μεγάλο μυστήριο: ποιος έφαγε την τούρτα και πώς θα γιορταστούν τα πιο ωραία γενέθλια;

Περισσότερα