/>

Τεχνολογία, εργασία, ανάπτυξη

Η επέκταση της εφαρμογής των νέων τεχνολογιών, ιδιαίτερα κατά τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες, ως βασική προϋπόθεση βελτίωσης του επιπέδου της παραγωγικότητας, ενίσχυσης του επιπέδου της ανταγωνιστικότητας, δυναμικής ανάπτυξης της διεθνούς οικονομίας, των εισοδημάτων και της απασχόλησης, αποτέλεσε τη στρατηγική επιλογή των επιχειρήσεων, ιδιαίτερα των πολυεθνικών ομίλων, καθώς και των εθνικών οικονομιών στο πλαίσιο της βελτίωσης της ανταγωνιστικής τους θέσης στον νέο διεθνή καταμερισμό εργασίας.

texnologiaΗ στρατηγική αυτή επιλογή που αποδεικνύεται από την εξέλιξη του δείκτη του κόστους εργασίας ανά μονάδα προϊόντος, επιτυγχάνει περιορισμένη αύξηση της τάξης του 20-25% (π.χ. Γαλλία από 100 σε 122 και Γερμανία από 100 σε 123) τις δύο πρώτες δεκαετίες, μια βραδεία εξέλιξη την τρίτη δεκαετία, ύφεση και υπαναχώρηση την τέταρτη δεκαετία του 2010, εάν λάβουμε υπόψη ότι το επίπεδο της οικονομικής εξέλιξης, των εισοδημάτων, της απασχόλησης κ.λπ. επέστρεψαν στα επίπεδα των δεκαετιών του 1970 και του 1980, ιδιαίτερα στις χώρες όπου εφαρμόζονται κατά την τρέχουσα δεκαετία οι περιοριστικές πολιτικές της εσωτερικής υποτίμησης. Περισσότερα

«Κοίτα μη γίνεις σύννεφο…»

Άπλωνα τα φρεσκοπλυμένα ρούχα της κόρης μου. Μου είχε παραγγείλει από χθες να βάλω στο πλυντήριο «για να τα έχω έτοιμα αύριο» το πουά φορεματάκι της, την μπλούζα με τους παπαγάλους, την άλλη με το σκυλάκι, το κίτρινο φανελάκι, τις ροζ κάλτσες και το λουλουδάτο κολάν. 

keri-xeriΜε έπιασαν τα κλάματα. Το μυαλό μου σχημάτισε την εικόνα της μητέρας από τη Θεσσαλονίκη, που έχασε με τόσο φρικτό τρόπο το κοριτσάκι από τα χέρια του ίδιου του συζύγου της και πατέρα των παιδιών της.  Φαντάστηκα ότι και αυτή μπορεί να είχε την ίδια παραγγελία από την 7χρονη κόρη της. Είχε πλύνει το αγαπημένο της φόρεμα και όταν θα γυρνούσε από τη δουλειά, θα το άπλωνε για να στεγνώσει και να το έχει έτοιμο «για αύριο».

Αλλά το «αύριο» τη βρίσκει να θάβει το ένα της παιδί, να ακούει από συγγενείς και φίλους ότι πρέπει να κάνει κουράγιο γιατί έχει χρέος απέναντι στο άλλο της παιδί. Πού θα το βρει το κουράγιο δεν ξέρω. Ποια λόγια θα βρει για να εξηγήσει στο άλλο της παιδί την απουσία της αδερφής του αλλά και του πατέρα του.

Τι θα του πει; Πώς θα του εξηγήσει τα ανεξήγητα; Θα καταφέρει να πνίξει τη θλίψη της, τις ενοχές της που δεν μπόρεσε –και πώς άλλωστε – να προστατεύσει την πρωτότοκη κόρη της και να δημιουργήσει ένα χαρούμενο περιβάλλον για να μεγαλώσει το άλλο της παιδί. Γιατί αυτό αξίζει σε κάθε παιδί.

Υπάρχουν φορές που ξεχνάμε να βάλουμε μανταλάκια. Κι έρχεται, ένα αεράκι που παίρνει τα φρεσκοπλυμένα μας ρούχα, τα ρίχνει κάτω. Τα μαζεύουμε, τα ξαναπλένουμε και γίνονται αστραφτερά όπως πρώτα.

Δυστυχώς τα όνειρα που έκανε για τα παιδιά της αυτή η μητέρα, δεν ήταν ρούχα να τα απλώσει. Δεν τα πήρε ο αέρας, δεν μπορεί να τα «πλύνει» ξανά, να τα κάνει αστραφτερά και να τα σιδερώσει. Θάφτηκαν στο χώμα γιατί όχι ένας άγνωστος, αλλά ο ίδιος ο πατέρας του (που πιθανότατα θα κερνούσε, όταν γεννήθηκε το πρώτο του παιδί) είχε, λένε, ψυχολογικά προβλήματα. Είναι πιθανόν -αν όχι σίγουρο– ότι θα τα επικαλεστεί και η υπεράσπιση του στην δίκη που θα ακολουθήσει.

Η δικαιοσύνη ίσως να πρέπει να αναλογιστεί τα ψυχολογικά προβλήματα που η αποτρόπαια πράξη του δημιουργεί στο άλλο του παιδί και πώς θα καθορίσει την ενήλικη ζωή του.

Ας αναλογιστούμε όλοι μας πόσοι γονείς έχουν ψυχολογικά προβλήματα επειδή είναι άνεργοι, απλήρωτοι ή δουλεύουν για ψίχουλα υπομένοντας ταπεινώσεις  από τα αφεντικά. Και γυρνάνε σπίτια τους, ψυχολογικά ράκη. Και νιώθουν ενοχές που δεν έχουν περισσότερο χρόνο να τους αφιερώσουν γιατί δουλεύουν μεροδούλι–μεροφάι και χρήματα για να τους πάρουν ένα παιχνίδι. Και προσπαθούν να κρύψουν την απόγνωσή τους και να σταθούν δυνατοί σαν βράχοι δίπλα στα παιδιά τους. Είναι οι γονείς που τα σκεπάζουν τα παιδιά τους για να μην κρυώσουν κι ας είναι κατακαλόκαιρο και τα φιλούν για καληνύχτα. Και λένε «τουλάχιστον είναι γερά». Και παίρνουν κουράγιο για την επόμενη μέρα που ξημερώνει. Και θα είναι καλύτερη γιατί τα σημερινά παιδιά που μεγαλώνουν μέσα στον πλούτο της αγάπης και της στοργής θα είναι οι υπεύθυνοι, ώριμοι, ισορροπημένοι, φιλεύσπλαχνοι και στοργικοί ενήλικες.

«Στον άλλο κόσμο που θα πας κοίτα μη γίνεις σύννεφο κι άστρο πικρό της χαραυγής και σε γνωρίσει η μάνα σου που καρτερεί στην πόρτα»

Άρτεμις Σπηλιώτη

efsyn.gr

Κάτοπτρα αριστερών ηγεμόνων

Ο όρος «κάτοπτρα ηγεμόνων» (speculum principis) χρησιμοποιείται για τα κείμενα του Μεσαίωνα που απευθύνονταν ή αφιερώνονταν στους ηγεμόνες (βασιλείς, πρίγκιπες, αυτοκράτορες) υπό μορφή εγκωμίου ή παραινετικών προτάσεων και τους προέτρεπαν σε πράξεις και συμπεριφορές που ταίριαζαν στο αξίωμά τους.

filosofia_1Οι ρίζες αυτού του γραμματειακού είδους θα μπορούσαν να αναζητηθούν στους αρχαίους συγγραφείς που έγραψαν έργα περί βασιλείας ή παραινετικές επιστολές σε ηγεμόνες, όπως η «Εβδομη επιστολή» και η «Πολιτεία» του Πλάτωνα με το ιδεώδες του βασιλέως-φιλοσόφου, η «Κύρου παιδεία» και ο «Ιέρων» του Ξενοφώντα ή ακόμη οι επιστολές του Ισοκράτη «Προς Νικοκλέα», «Προς Δημόνικον», «Προς Φίλιππον». Περισσότερα

Ποια ελληνική τραγωδία;

Με περισσή ελαφρότητα και καταχρηστική διάθεση επιδίδονται, urbi et orbi, σχολιαστές στην παρουσίαση της ελληνικής κρίσης ως ελληνικής τραγωδίας.

tragodia_0Προσφιλές σχήμα, ιδίως στα ξένα μίντια, ωσάν οι μόνοι στην εξίσωση της μνημονιακής περιπέτειας που υπόκεινται στη σταθερά της τραγικότητας να είναι ελέω στερεοτύπου οι Ελληνες και ουδέποτε οι έτεροι πρωταγωνιστές. Αυτή η πλάνη, τραγική από μόνη της, αφαιρεί από την ευρύτερη παιδαγωγική αξία της τραγωδίας. Περισσότερα

Ο λαός «τραγούδι» θέλει…

Άκουσα τυχαία προ ημερών τη γνωστή επιτυχία του Στράτου Διονυσίου «Ο λαός τραγούδι θέλει», ενώ έκανα κάποιες δουλείες στο σπίτι και το ρεφρέν του, μου έφερε στο μυαλό τις συνήθειες μας σαν Έλληνες.

ThanosΘέλουμε να πηγαίνουμε στα μπουζούκια και να μας τραγουδούν επιτυχίες, να φλερτάρουμε και να μας «τραγουδούν» γλυκόλογα, να πηγαίνουμε στη δουλειά και να μας «τραγουδούν» πόσο καλοί είμαστε και πόση αύξηση θα πάρουμε, να περπατάμε στην παραλία και να μας «τραγουδάει» η θάλασσα και γενικά να μας «τραγουδούν» στα αφτιά μας ωραία λόγια. Ωραία λόγια για να ξεχνάμε το άγχος, τις υποχρεώσεις και τα προβλήματα. Να ζούμε ξέγνοιαστοι χωρίς σκοτούρες. Περισσότερα

Ο Κωνστανάρας για θάνατο Μώκου

Με την αναγγελία του θανάτου του Θερμιου γιατρού Δημητρίου (Τάκη) Μώκου, ο Δήμαρχος Θέρμου Αιτωλ/νιας  κ. Σπύρος Κωνσταντάρας έκανε την ακόλουθη δήλωση:

mokos«Ο Δημήτριος Γεωργίου Μώκος , γεννήθηκε στο Θέρμο το 1919  και ακολουθώντας  τα βήματα του γιατρού πατέρα του , σπούδασε  και ο ίδιος την ιατρική επιστήμη στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας . Ως γιατρός σε δύσκολες εποχές   για την περιοχή του Θέρμου,  υπηρέτησε με αφοσίωση την επιστήμη  του  και μέσα από τον Υγειονομικό Σταθμό  Θέρμου   , με όλες του τις δυνάμεις  και με περισσή ανιδιοτέλεια βρέθηκε κοντά σε κάθε περιστατικό οποιουδήποτε ασθενούς .

Ήταν ακούραστος  , αφού  το πρωί  ήταν στον Υγειονομικό Σταθμό και παρείχε τις Υπηρεσίες του  και το απόγευμα  διέρχονταν  τα χωριά και τους οικισμούς  της ορεινής μας περιοχής για τις ανάγκες των κατοίκων . Να σημειωθεί  , ότι  όλες τις υπηρεσίες του τις παρείχε με ελάχιστο προσωπικό  στον Υγειονομικό Σταθμό Θέρμου και ήταν εκείνος που ως άνθρωπος και γιατρός άφησε την δική του ιστορία  σε δύσκολες  για τον τόπο μας εποχές . Περισσότερα

Το χάσμα μοιάζει αγεφύρωτο

Μέχρι τώρα ο Αλ. Τσίπρας διαψεύδει και εκείνους τους συντρόφους του που είχαν προεξοφλήσει την υποχώρησή του στις απαιτήσεις των δανειστών και τους πολιτικούς αντιπάλους του, που ήταν σίγουροι ότι θέλει να υπογράψει μια οποιαδήποτε συμφωνία για να παραμείνει στην εξουσία, αλλά δυσκολεύεται λόγω των αντιδράσεων στο κόμμα του και την Κοινοβουλευτική Ομάδα.

tsipras-630_26 (1)Διαψεύδει όμως και τη σκληρή πτέρυγα των δανειστών, η οποία πίστευε πως οι αντιρρήσεις του ήταν απλώς ρητορικοί λεονταρισμοί για τα μάτια του κόσμου και ότι στο τέλος θα υποκύψει υπό το βάρος των συνεπειών που θα έχει για την Ελλάδα μια πολιτική ρήξης με την Ευρώπη. Ο Τσίπρας έως αυτή τη στιγμή δεν συμπεριφέρεται όπως θα επιθυμούσαν οι εταίροι. Περισσότερα

Ο Άγιος Πρόσφυγας

Περπατώ στους δρόμους του Αϊβαλιού και αισθάνομαι το βάρος της σκιάς του χρόνου που έχουν τα σπίτια των προσφύγων προγόνων μας. Στα υπέρθυρα, χρονολογίες των προπατόρων ιδιοκτητών, ενός αιώνα στολίδια της πέτρας και του σιδήρου.

venezis_spiti_touΔεν χωρά ο νους τις δυσκολίες, τα προβλήματα των παππούδων και γιαγιάδων. Σε λίγες μέρες ή βδομάδες ανατράπηκε η ζωή αιώνων. Τα αρχοντόσπιτα έμειναν μ’ ανοιχτές πόρτες, τα έπιπλα ασκέπαστα, τα χρειώδη σκόρπια, περίμεναν κάποιο χέρι να τα πάει στη θέση τους. Τα πλούτια έμειναν πίσω, οι καρποί στα δέντρα, στα χωράφια, τα γεννήματα του φθινοπώρου στη γης. Περισσότερα

Για την κατεδάφιση του Φρουρίου Ευρώπη

Παρά τα αντιθέτως θρυλούμενα, η Ευρώπη δεν αντιμετωπίζει «μεταναστευτικό πρόβλημα».

metanastes-mesogeios Αντιμετωπίζει μια προσφυγική κρίση πρωτοφανή μετά το τέλος του Β” Παγκοσμίου Πολέμου. Γύρω της και στην ευρύτερη γειτονιά της (Υεμένη, Σομαλία, Ερυθραία, Νταρφούρ, Νότιο Σουδάν) υπάρχει ένας κύκλος φωτιάς, φρίκης, τυραννίας, πολέμου και ανείπωτης δυστυχίας, από τον οποίο το βασικό -και ασταμάτητο- ανθρώπινο ένστικτο της επιβίωσης ωθεί να ξεφύγει κανείς με κάθε μέσο, ακόμα κι αν ο θάνατος στην προσπάθεια απόδρασης αποτελεί ένα σοβαρό ενδεχόμενο. Περισσότερα

Μια τρύπα στο νερό…

Η αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους του Φεβρουαρίου του 2012 (PSI) δεν ήταν μόνο κοινωνικά ολέθρια, καθώς προέβλεπε παράλληλα νέα οριζόντια μείωση μισθών, μαζικό ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας και κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, μεταξύ πολλών άλλων (Ν. 4046/2012).

xrima_evro_5Ήταν και ατελέσφορη, καθώς απέτυχε παταγωδώς να μειώσει το ύψος του δημόσιου χρέους. Κοινώς μια… τρύπα στο νερό, όπως μαρτυρά η αύξηση του δημόσιου χρέους στα 317 δισ. ευρώ ή 177% του ΑΕΠ στις 31/12/2014 (από 299 δισ. ή 115% του ΑΕΠ το 2009). Περισσότερα